Η Κρίση του 1973: Το Τέλος των Σταθερών Ισοτιμιών

Έτος: 1973

Η Κρίση του 1973: Το Τέλος των Σταθερών Ισοτιμιών

Στις 14 Φεβρουαρίου 1973, οι αγορές συναλλάγματος στην Ευρώπη και την Ιαπωνία κλείνουν καθώς το δολάριο δέχεται μια άνευ προηγουμένου επίθεση κερδοσκοπίας. Είναι η ημέρα που το σύστημα Bretton Woods δέχεται το τελειωτικό χτύπημα. Η υποτίμηση του δολαρίου κατά 10% που ανακοινώθηκε εκείνες τις μέρες απέτυχε να ηρεμήσει τα πνεύματα, οδηγώντας τελικά στο σύστημα των ελεύθερα κυμαινόμενων ισοτιμιών που έχουμε σήμερα.

σχετικά άρθρα

Για τον επενδυτή, αυτή η ημερομηνία σηματοδοτεί την είσοδο στην εποχή της απόλυτης αβεβαιότητας και του volatility. Πριν από το 1973, οι επιχειρήσεις ήξεραν πόσο θα αξίζει το νόμισμά τους σε έξι μήνες. Μετά τις 14 Φεβρουαρίου, η αγορά συναλλάγματος (Forex) έγινε το μεγαλύτερο καζίνο του κόσμου, με ημερήσιο τζίρο που σήμερα ξεπερνά τα $7 τρισεκατομμύρια. Η κατάρρευση των σταθερών ισοτιμιών επέτρεψε στις κεντρικές τράπεζες να τυπώνουν χρήμα χωρίς τον περιορισμό του χρυσού, οδηγώντας στον μεγάλο πληθωρισμό της δεκαετίας του ’70. Η σημερινή αστάθεια του ευρώ ή της στερλίνας είναι η άμεση κληρονομιά εκείνης της εβδομάδας του Φλεβάρη, όταν η πίστη στο δολάριο κλονίστηκε συθέμελα.