Ο Ολλανδός πλοηγός Γιαν βαν Ρίμπεκ (Jan van Riebeeck) φτάνει στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος (στη σημερινή Νότια Αφρική) με εντολή της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών (VOC), με σκοπό να ιδρύσει έναν σταθμό ανεφοδιασμού για τα πλοία που ταξίδευαν προς την Ασία.
σχετικά άρθρα
Μακροοικονομικά, αυτή η κίνηση δεν ήταν μια κλασική εδαφική κατάκτηση, αλλά μια Εταιρική Επένδυση σε Υποδομές Logistics. Η VOC, η πρώτη και μεγαλύτερη πολυεθνική εταιρεία (και η πρώτη που εξέδωσε μετοχές), αντιμετώπιζε ένα τεράστιο κόστος: τα πληρώματά της πέθαιναν μαζικά από σκορβούτο στο πολύμηνο ταξίδι των μπαχαρικών, καταστρέφοντας το χρονοδιάγραμμα και τα περιθώρια κέρδους.
Ο σταθμός του Ακρωτηρίου χτίστηκε αποκλειστικά για να παράγει φρέσκα λαχανικά και κρέας. Η 6η Απριλίου 1652 αποτελεί την επιτομή του “Corporate Colonialism” (Εταιρικής Αποικιοκρατίας). Αποδεικνύει ότι οι πρώιμες παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες (supply chains) ήταν τόσο κρίσιμες, που οι εταιρείες ήταν διατεθειμένες να χτίσουν ολόκληρες αποικίες από το μηδέν, μόνο και μόνο για να μειώσουν τα λειτουργικά τους έξοδα και να προστατεύσουν το εμπορικό τους μονοπώλιο.
