Το διάταγμα 6102 και η κρατική δήμευση του ιδιωτικού χρυσού
5 Απριλίου 1933
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Φράνκλιν Ντ. Ρούζβελτ (FDR), υπογράφει το Εκτελεστικό Διάταγμα 6102, το οποίο «απαγορεύει την αποθησαύριση νομισμάτων χρυσού, ράβδων χρυσού και πιστοποιητικών χρυσού». Οι Αμερικανοί πολίτες διατάχθηκαν να παραδώσουν τον χρυσό τους στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Fed) με αντάλλαγμα 20,67 δολάρια ανά ουγγιά. Όποιος αρνούνταν, αντιμετώπιζε ποινή φυλάκισης 10 ετών.
Μακροοικονομικά, αυτή ήταν ίσως η πιο επιθετική νομισματική παρέμβαση στην αμερικανική ιστορία. Εν μέσω της Μεγάλης Ύφεσης, οι πολίτες μάζευαν χρυσό από φόβο, προκαλώντας ασφυξία στις τράπεζες. Επειδή οι ΗΠΑ βρίσκονταν στον Κανόνα του Χρυσού (Gold Standard), η Fed δεν μπορούσε να τυπώσει νέο χρήμα αν δεν είχε το αντίστοιχο μέταλλο στα θησαυροφυλάκιά της.
Κατασχέτοντας τον ιδιωτικό χρυσό, η κυβέρνηση κρατικοποίησε τον πλούτο για να ανακτήσει τον έλεγχο της Νομισματικής Προσφοράς (Money Supply). Λίγο αργότερα, το κράτος ανατίμησε τον χρυσό στα 35 δολάρια, υποτιμώντας βίαια το δολάριο για να προκαλέσει πληθωρισμό και να κάνει τις αμερικανικές εξαγωγές φθηνότερες. Η 5η Απριλίου 1933 διδάσκει ότι, σε περιόδους ακραίας κρίσης, τα ατομικά ιδιοκτησιακά δικαιώματα (ακόμα και πάνω στο υπέρτατο «ασφαλές καταφύγιο») υποτάσσονται πλήρως στη μακροοικονομική επιβίωση του Κράτους.