Η ΕΚΤ και τα μυστικά σχέδια για το Grexit

Τον Ιούνιο του 2012,η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έπαψε να αντιμετωπίζει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ ως θεωρητικό σενάριο. Στις 15 Ιουνίου,διέρρευσε επισήμως ότι αξιωματούχοι της ΕΚΤ,αλλά και κεντρικοί τραπεζίτες της Ευρωζώνης,προετοίμαζαν εντατικά σχέδια έκτακτης ανάγκης (contingency plans)για να θωρακίσουν το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα σε περίπτωση ενός Grexit έπειτα από τις ελληνικές κάλπες.Η αγορά αντέδρασε με τρόμο,καθώς το κόστος δανεισμού της Ισπανίας και της Ιταλίας εκτοξεύτηκε,αποδεικνύοντας ότι το ευρωπαϊκό οικοδόμημα ήταν επικίνδυνα ατελές.Η ρευστότητα στέγνωσε ακαριαία και το Χρηματιστήριο Αθηνών μετατράπηκε σε αρένα επιβίωσης.

σχετικά άρθρα

Η πρώτη υπεράκτια πετρελαιοπηγή και η ενεργειακή ομηρία

Η συνθήκη Σένγκεν και η ευρωπαϊκή ελεύθερη αγορά

Ο χρυσός στο ναδίρ και ο νομισματικός πόλεμος

Αυτή η ωμή άσκηση οικονομικής ισχύος εις βάρος του αδύναμου κρίκου μάς υπενθυμίζει τον βαθύ κυνισμό της ελεύθερης αγοράς. Όταν ο συστημικός κίνδυνος χτυπά την πόρτα των ισχυρών,η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη μετατρέπεται σε ψυχρή ανάλυση κόστους-οφέλους. Σήμερα,παρότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν πετύχει αξιοσημείωτη εξυγίανση και τεράστια κερδοφορία εν μέσω ιστορικά υψηλών επιτοκίων, το θεσμικό πλαίσιο της Ευρώπης παραμένει κατακερματισμένο,χωρίς πραγματική τραπεζική ένωση.Το επώδυνο μάθημα του 2012 είναι πως μια οικονομία,όσο και αν βελτιώσει τους δημοσιονομικούς της δείκτες,παραμένει απολύτως εκτεθειμένη στις διαθέσεις των διεθνών κερδοσκόπων,εάν δεν διαθέτει ισχυρή εγχώρια παραγωγή.Καθώς παγκόσμια κεφάλαια παίζουν επικίνδυνα παιχνίδια μόχλευσης (βλέπε Yen carry trade),η ανάμνηση των σχεδίων του 2012 επιβάλλει εγρήγορση:σε περιόδους ακραίαςαναταραχής της νομισματικής πολιτικής,η διάσωση της περιφέρειας δεν είναι ποτέ αυτονόητη.