Η Συνθήκη του Σένγκεν τίθεται επίσημα σε ισχύ μεταξύ επτά κρατών (Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Πορτογαλία και Ισπανία), καταργώντας πλήρως τους ελέγχους στα εσωτερικά τους σύνορα.
σχετικά άρθρα
Μακροοικονομικά, το Σένγκεν δεν ήταν απλώς μια νίκη της ελεύθερης μετακίνησης των πολιτών· ήταν το απόλυτο «στεροειδές» για την ευρωπαϊκή εφοδιαστική αλυσίδα. Πριν από τις 26 Μαρτίου 1995, ένα φορτηγό που μετέφερε εξαρτήματα από τη Γερμανία στην Ισπανία έπρεπε να περιμένει ώρες ή και μέρες σε τελωνεία, αυξάνοντας δραματικά το Κόστος Συναλλαγής (Transaction Cost) και το κόστος αποθήκευσης.
Καταργώντας τις καθυστερήσεις στα σύνορα, η Ευρώπη επέτρεψε στις βιομηχανίες της να υιοθετήσουν πλήρως το μοντέλο παραγωγής “Just-in-Time”, μειώνοντας τα αποθέματα και εκτοξεύοντας την παραγωγικότητα. Το Σένγκεν απέδειξε ότι στην παγκόσμια οικονομία, ο χρόνος είναι κυριολεκτικά χρήμα, και τα εθνικά σύνορα αποτελούν τον μεγαλύτερο εχθρό της οικονομικής αποδοτικότητας (efficiency).
