H κρίση χρέους και η υποβάθμιση των ΗΠΑ
2 Αυγούστου 2011
Στις 2 Αυγούστου 2011, μόλις λίγες ώρες πριν το αμερικανικό κράτος κηρύξει επίσημα την απόλυτη στάση πληρωμών (default), ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα υπέγραψε τον νόμο Budget Control Act, αυξάνοντας το ανώτατο όριο του κρατικού χρέους. Η πολιτική φάρσα της Ουάσιγκτον είχε λήξει, αλλά η ζημιά στην παγκόσμια αξιοπιστία του συστήματος ήταν ανεπανόρθωτη. Λίγες ημέρες μετά, ο οίκος Standard & Poor’s προχώρησε στο αδιανόητο: στέρησε από τις ΗΠΑ την ιστορική αξιολόγηση ΑΑΑ, υποβαθμίζοντας το αμερικανικό κρατικό χρέος για πρώτη φορά στην ιστορία. Η αγορά ομολόγων, το απόλυτο θεμέλιο του παγκόσμιου fiat money (παραστατικού χρήματος), κλονίστηκε συθέμελα, καθώς οι διεθνείς επενδυτές συνειδητοποίησαν ότι το αμερικανικό δημοσιονομικό έλλειμμα είχε ξεφύγει από κάθε μαθηματικό και λογικό έλεγχο.
σχετικά άρθρα
Σήμερα, δεκαπέντε χρόνια μετά, το αμερικανικό χρέος δεν έχει απλώς αυξηθεί, αλλά έχει απογειωθεί στη στρατόσφαιρα, ξεπερνώντας τα 35 τρισεκατομμύρια δολάρια. Το αδιέξοδο του 2011 μοιάζει πια με μια αθώα υπενθύμιση μπροστά στα τέρατα της σύγχρονης μακροοικονομίας. Οι ασταμάτητες εκδόσεις νέων κρατικών ομολόγων ρουφούν όλη τη ρευστότητα της αγοράς, την ώρα που το κόστος εξυπηρέτησης των τόκων κοντεύει να ξεπεράσει τον τεράστιο αμυντικό προϋπολογισμό των ΗΠΑ. Οι κεντρικές τράπεζες έχουν παγιδευτεί σε έναν φαύλο, καταστροφικό κύκλο: αδυνατούν να μειώσουν επιθετικά τα επιτόκια λόγω του επίμονου πληθωρισμού, αλλά τα υψηλά επιτόκια απειλούν να πνίξουν εντελώς τους υπερχρεωμένους κρατικούς προϋπολογισμούς. Η κρίση του 2011 απέδειξε σκληρά ότι η νομισματική ηγεμονία βασίζεται αποκλειστικά στην τυφλή πίστη των επενδυτών· όταν το γεωπολιτικό ρίσκο αυξηθεί δραματικά, το δυσθεώρητο βουνό του χρέους θα αναζητήσει απεγνωσμένα αγοραστές σε μια αγορά που επιλέγει σιωπηλά τον δρόμο της αποδολαριοποίησης
