O Πρώτος Παγκόσμιος πόλεμος και το τέλος του χρυσού κανόνα
1 Αυγούστου 1914
Την 1η Αυγούστου 1914, με την πολεμική μηχανή της Ευρώπης να τίθεται σε πλήρη κίνηση, η Γερμανία και η Ρωσία ανέστειλαν επισήμως τη μετατρεψιμότητα των τραπεζογραμματίων τους σε χρυσό (ακολουθούμενες λίγες ημέρες μετά από τη Βρετανία). Ήταν η ουσιαστική αρχή του τέλους για τον άκαμπτο κανόνα του χρυσού (gold standard). Οι κυβερνήσεις συνειδητοποίησαν με κυνικό ρεαλισμό ότι ήταν πρακτικά αδύνατο να χρηματοδοτήσουν έναν βιομηχανικό, παγκόσμιο πόλεμο διατηρώντας τα νομίσματά τους δεμένα στα σκληρά αποθέματα πολυτίμων μετάλλων. Έπρεπε να τυπώσουν. Αυτή η αναστολή άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για την ανεξέλεγκτη νομισματική επέκταση, τη δημιουργία τεράστιου δημόσιου χρέους και, τελικά, τους καταστροφικούς υπερπληθωρισμούς του Μεσοπολέμου που διέλυσαν την αγοραστική δύναμη της ευρωπαϊκής μεσαίας τάξης.
σχετικά άρθρα
Από τη σκοπιά των σημερινών αγορών, εκείνη η απόφαση είναι το ιστορικό προοίμιο της σημερινής εποχής του παραστατικού χρήματος (fiat money). Ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι κεντρικές τράπεζες συνεχίζουν να εργαλειοποιούν τη ρευστότητα, χρησιμοποιώντας την ποσοτική χαλάρωση (QE) για να χρηματοδοτήσουν κρατικά ελλείμματα, διαβρώνοντας σιωπηλά την αξία του νομίσματος. Ο σύγχρονος, επίμονος πληθωρισμός λειτουργεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο: ως ένας αόρατος, ρεγκρεσιβικός φόρος που χρηματοδοτεί τις γεωπολιτικές εντάσεις (όπως στην Ουκρανία ή τη Μέση Ανατολή) και τα προγράμματα διάσωσης. Η ιστορία της 1ης Αυγούστου αποδεικνύει ότι, σε περιόδους ακραίου γεωπολιτικού κινδύνου, η αυστηρή νομισματική πειθαρχία θυσιάζεται πάντα πρώτη στον βωμό της εθνικής επιβίωσης, με τον λογαριασμό να πηγαίνει πάντα στους αποταμιευτές.
