H εμπορική συμφωνία της επανένωσης των δύο Γερμανιών
23 Αυγούστου 1990
Στις 23 Αυγούστου 1990, το κοινοβούλιο της Ανατολικής Γερμανίας (Volkskammer) ψήφισε επισήμως την προσχώρηση της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, θέτοντας το νομικό και πολιτικό θεμέλιο για την πλήρη επανένωση. Ωστόσο, πίσω από τους ιστορικούς πανηγυρισμούς και το γκρέμισμα του Τείχους, κρυβόταν μια από τις πιο βίαιες, ασύμμετρες μακροοικονομικές απορροφήσεις στην ιστορία του σύγχρονου καπιταλισμού. Η διαδικασία αυτή δεν ήταν μια ισότιμη ένωση, αλλά η απόλυτη εξαγορά και διάλυση της ανατολικογερμανικής κρατικής περιουσίας από το πανίσχυρο δυτικογερμανικό κεφάλαιο, το οποίο διψούσε για νέες αγορές και φθηνό εργατικό κόστος.
σχετικά άρθρα
Το όχημα για αυτή τη γιγαντιαία μεταφορά πλούτου ήταν η Treuhandanstalt, η υπηρεσία που ανέλαβε την ιδιωτικοποίηση χιλιάδων κρατικών επιχειρήσεων της Ανατολής. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια, το μεγαλύτερο μέρος του βιομηχανικού ιστού της Ανατολικής Γερμανίας ρευστοποιήθηκε, κλείνοντας εργοστάσια που θεωρήθηκαν «μη ανταγωνιστικά» και πετώντας εκατομμύρια εργαζόμενους στην ανεργία. Σήμερα, η Γερμανία παραμένει η αδιαμφισβήτητη βιομηχανική υπερδύναμη της ευρωζώνης, αλλά το ρήγμα παραμένει. Το ανατολικό τμήμα εξακολουθεί να υπολείπεται σε παραγωγικότητα και μισθούς, αποτελώντας δεξαμενή φθηνής εργασίας. Η 23η Αυγούστου αποδεικνύει ότι, στην παγκόσμια μακροοικονομία, όταν μια ισχυρή νομισματική ζώνη απορροφά μια πιο αδύναμη, η ελεύθερη αγορά λειτουργεί πάντα υπέρ του ισχυρού. Το κόστος της «αλληλεγγύης» πληρώνεται πάντα μέσω της βίαιης αποβιομηχάνισης του αδύναμου και της μεταφοράς της παραγόμενης υπεραξίας στα μονοπώλια του πυρήνα.
