«Άνθη από υαλί πλασμένα» στον Τεχνοχώρο: Έκθεση ψηφιδωτού από τη Δήμητρα Αντωνοπούλου
Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος παρουσιάζει την Δήμητρα Αντωνοπούλου στην ατομική έκθεση ψηφιδωτού με τίτλο «Άνθη από υαλί πλασμένα».
Η καλλιτέχνις έχοντας στο ενεργητικό της πολλές ομαδικές εκθέσεις (1998 έως σήμερα), παρουσιάζει την πρώτη της ατομική έκθεση σε επιμέλεια της Δάφνης Αγγελίδου, ζωγράφου, ψηφιδογράφου και Καθηγήτριας στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου, 18:00-22:00, και η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 28 Νοεμβρίου.
H επιμελήτρια της έκθεσης Δάφνη Αγγελίδου αναφέρει:

«Η Δήμητρα Αντωνοπούλου ξεκίνησε με την προσεκτική παρατήρηση της φύσης με σχέδια και ζωγραφική από τα φοιτητικά της χρόνια στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Ωστόσο πολύ γρήγορα προχώρησε σε ένα συνδυασμένο σχέδιο όπου κάθε συνθετικό μέρος αποτελείται από μικρά συμμετρικά και συχνά ασύμμετρα κομμάτια, ψηφίδες από πέτρες, γυαλιά, σμάλτα, χρυσές ψηφίδες και κεραμικά, τοποθετημένα σε μια σταθερή βάση κονιάματος, επιλέγοντας έτσι το ψηφιδωτό ως κύριο μέσο έκφρασης. Το ψηφιδωτό στην σύγχρονη εποχή, παρόλο που αντλεί τα σημαντικότερα στοιχεία του από την τεράστια λαμπρή παράδοσή του κατά την αρχαία, ελληνιστική, ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, έχει γίνει μέσο έκφρασης των σύγχρονων καλλιτεχνών και αγκαλιάζει με επιτυχία τους σύγχρονους προβληματισμούς και τις εικαστικές τους αναζητήσεις. Από τις αρχές του 20ού αιώνα, όπου το μέσο εκσυγχρονίστηκε, έχοντας τεράστια γεωγραφική εξάπλωση και απήχηση, βλέπουμε ότι αυτή η αρχαία και δαπανηρή τέχνη συγχρονίζεται με την σημερινή πραγματικότητα, θυμίζοντας τα πίξελ των ψηφιακών εικόνων.
Η καλλιτέχνις συγκεντρώνεται στο βασικό της θέμα μέσα από την ευφυή αφαίρεση των περιττών στοιχείων των τοπίων και έτσι τα «άνθη φτιαγμένα από υαλί» λειτουργούν ως σύμβολα με διαφορετικά νοήματα. Η εύθραυστη αλλά εφήμερη ομορφιά τους εμπεριέχει την φθορά του χρόνου και την αναπόφευκτη μοίρα του θανάτου, κοινή με την ανθρώπινη μοίρα. Τα λαμπερά χρώματα των λουλουδιών, που κυριαρχούν στις συνθέσεις και στέκονται γυάλινα, όμορφα και ανθεκτικά, φέρνουν την ελπίδα και την ψευδαίσθηση ότι το όνειρο της ζωής θα κρατήσει στην αιωνιότητα. Μέσα από μια ποιητική διαδικασία, με εξαιρετική ευαισθησία και άριστη καλλιτεχνική δεξιότητα, αλλά κυρίως με την προσωπική της απεικόνιση του οργανικού κόσμου, μας κάνει κοινωνούς στα συναισθήματα θαυμασμού αλλά και φόβου που προκαλεί ο κύκλος της ζωής, του θανάτου και της αναγέννησης».

