Ο ηγέτης των ανταρτών της UNITA, Τζόνας Σαβίμπι, σκοτώνεται σε μάχη στην Ανγκόλα. Ο θάνατός του τερμάτισε έναν από τους μακροβιότερους και πιο βάναυσους εμφυλίους πολέμους της Αφρικής. Αλλά ο Σαβίμπι δεν ήταν απλώς ένας αντάρτης· ήταν ο “CEO” μιας εγκληματικής επιχείρησης δισεκατομμυρίων.
Οικονομικά, ο πόλεμος της Ανγκόλας ήταν το απόλυτο παράδειγμα της «Κατάρας των Πόρων» (Resource Curse). Η UNITA χρηματοδοτούσε τον πόλεμο μέσω της παράνομης εξόρυξης και πώλησης διαμαντιών («ματωμένα διαμάντια»), ενώ η κυβέρνηση χρηματοδοτούσε τη δική της πλευρά με τα έσοδα από το πετρέλαιο. Ο πόλεμος ήταν, στην ουσία, ένας ανταγωνισμός για τον έλεγχο των εμπορευμάτων (commodities). Ο θάνατος του Σαβίμπι «ξεκλείδωσε» την οικονομία της Ανγκόλας, οδηγώντας σε ένα προσωρινό επενδυτικό μπουμ, κυρίως από την Κίνα που διψούσε για πετρέλαιο.
Σήμερα, η 22α Φεβρουαρίου 2002 μας θυμίζει ότι στις αναδυόμενες αγορές, το πολιτικό ρίσκο και το ρίσκο εμπορευμάτων είναι ταυτόσημα. Η κληρονομιά εκείνης της εποχής είναι το σύστημα πιστοποίησης Kimberley Process για τα διαμάντια και η στροφή των επενδυτών προς τα κριτήρια ESG (Περιβάλλον, Κοινωνία, Διακυβέρνηση), σε μια προσπάθεια να αποσυνδεθούν οι επενδύσεις από τις αιματοχυσίες.

