%20τον%20Καπιταλισμό){kind=icon}
Στο Λονδίνο, ο Καρλ Μαρξ και ο Φρίντριχ Ένγκελς εκδίδουν ένα φυλλάδιο 23 σελίδων. Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο δεν ήταν απλώς ένα πολιτικό εγχειρίδιο· ήταν η πρώτη, αμείλικτη συστημική κριτική της παγκοσμιοποίησης και της συγκέντρωσης του κεφαλαίου.
σχετικά άρθρα
Οικονομικά, το Μανιφέστο προέβλεψε με ανατριχιαστική ακρίβεια τη δυναμική της «δημιουργικής καταστροφής» (όπως θα την ονόμαζε αργότερα ο Σουμπέτερ) και την τάση της αγοράς να αναζητά διαρκώς νέους καταναλωτές, ισοπεδώνοντας τα εθνικά σύνορα. Ακόμα και αν οι πολιτικές του συνταγές κατέρρευσαν ιστορικά υπό το βάρος του ολοκληρωτισμού, η διάγνωση για τους οικονομικούς κύκλους και τις κρίσεις υπερπαραγωγής παραμένει σταθερό σημείο αναφοράς της μακροοικονομίας.
Σήμερα, στην εποχή του υπερ-συγκεντρωμένου τεχνολογικού πλούτου, των αλγοριθμικών μονοπωλίων και της στασιμότητας των πραγματικών μισθών, η συζήτηση για την ανισότητα (βλ. Thomas Piketty) ή το παγκόσμιο βασικό εισόδημα (UBI) αποτελεί τη σύγχρονη ηχώ εκείνου του κειμένου. Η 21η Φεβρουαρίου μας υπενθυμίζει τον πιο βασικό κανόνα διαχείρισης ρίσκου: όταν το οικονομικό σύστημα αγνοεί τη δομική ανισότητα, παράγει αναπόφευκτα τα δικά του πολιτικά tail risks. Το σημερινό «φάντασμα» δεν είναι ο κομμουνισμός, αλλά ο προστατευτικός λαϊκισμός, που τρέφεται από την ίδια ακριβώς οικονομική περιθωριοποίηση που περιέγραψε ο Μαρξ.
