Προσωπική βεντέτα χωρίς επιστροφή: Τσίπρας εναντίον Άδωνι και το ξεκαθάρισμα παλιών λογαριασμών
Οι βαλίτσες του Μαδούρο και οι σχέσεις με την πλουτοκρατία - Βαριές κουβέντες
Ο πρώην πρωθυπουργός επιχείρησε να βάλει στο στόχαστρο τον υπουργό Υγείας, αλλά ο Γεωργιάδης πέρασε στην αντεπίθεση με πρωτοφανείς προσωπικούς χαρακτηρισμούς και βαριές καταγγελίες για τη Βενεζουέλα, τον Μαδούρο και τη Novartis. Μια πολιτική σύγκρουση που έχει βαθιές ρίζες στο παρελθόν και φαίνεται πως τώρα αποκτά νέα, εκρηκτική διάσταση.
σχετικά άρθρα
Η αντιπαράθεση του Αλέξη Τσίπρα με τον Άδωνι Γεωργιάδη δεν είναι μια ακόμη συνηθισμένη πολιτική ανταλλαγή πυρών. Έχει χαρακτηριστικά προσωπικής βεντέτας, κουβαλάει ανοιχτούς λογαριασμούς από την περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και προμηνύει μια σύγκρουση με πολλά ακόμη επεισόδια. Οι δύο άνδρες δεν κρύβουν την αμοιβαία αντιπάθειά τους και κάθε νέα δημόσια τοποθέτηση μοιάζει να προσθέτει καινούργια καύσιμα σε μια φωτιά που δύσκολα θα σβήσει.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο υπουργός Υγείας, ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και δημοφιλείς υπουργούς της κυβέρνησης, ο οποίος έχει αποκτήσει ένα ιδιαίτερο πολιτικό αποτύπωμα, με έντονη παρουσία στα μέσα ενημέρωσης και διαρκή δημόσια αντιπαράθεση με τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο Τσίπρας επιχείρησε να τον βάλει στο κάδρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, όμως ο Άδωνις δεν επέλεξε να ακολουθήσει αμυντική τακτική. Αντιθέτως, σήκωσε το γάντι και πέρασε στην ολομέτωπη επίθεση.
Και αυτή τη φορά δεν περιορίστηκε στις γνωστές πολιτικές αιχμές. Επέλεξε να ανοίξει ολόκληρο τον φάκελο των παλιών αντιπαραθέσεων, επιστρέφοντας σε υποθέσεις που εξακολουθούν να προκαλούν πολιτική ένταση, με πρώτη και κυριότερη τη Novartis.
Η βαριά επίθεση και η βαλίτσα του Μαδούρο
Η τηλεοπτική παρέμβαση του Άδωνι Γεωργιάδη στο Action24 ήταν ενδεικτική της διάθεσής του να ανεβάσει κατακόρυφα τους τόνους. Ο υπουργός Υγείας χαρακτήρισε τον Αλέξη Τσίπρα «σερβιτόρο συμφερόντων», υποστηρίζοντας ότι ο πρώην πρωθυπουργός απολαμβάνει την εκτίμηση και την υποστήριξη οικονομικά ισχυρών παραγόντων.
«Δεν υπάρχει πλούσιος στην Ελλάδα που δεν αγαπάει τον Τσίπρα», ήταν μία από τις χαρακτηριστικές αποστροφές του, για να συμπληρώσει ότι οι επιχειρηματικοί και οικονομικοί παράγοντες δεν τον στηρίζουν από συναισθηματική συμπάθεια, αλλά επειδή, κατά την άποψή του, εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.
Ωστόσο, το πραγματικά εκρηκτικό σημείο της παρέμβασης ήταν η επαναφορά της υπόθεσης της Βενεζουέλας. Ο Γεωργιάδης διατύπωσε ευθέως τον ισχυρισμό ότι ο Αλέξης Τσίπρας πήρε χρήματα από τον Νικολάς Μαδούρο το 2012, συνδέοντας την υπόθεση με τις καταγγελίες για χρηματοδότηση των Podemos στην Ισπανία και τις πολιτικές σχέσεις του ισπανικού κόμματος με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μάλιστα, αναφέρθηκε στην καταγγελία αξιωματούχου της Βενεζουέλας, σύμφωνα με την οποία ο τότε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είχε παραλάβει βαλίτσα με χρήματα κατά τη διάρκεια μυστικής συνάντησης το καλοκαίρι του 2012.
Ο υπουργός Υγείας έφτασε στο σημείο να προκαλέσει τον πρώην πρωθυπουργό να κινηθεί νομικά εναντίον όσων διατυπώνουν τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για να έρθουν στο φως στοιχεία και εμβάσματα.
Πρόκειται ασφαλώς για εξαιρετικά σοβαρές καταγγελίες, οι οποίες αποτελούν ισχυρισμούς του υπουργού και δεν συνιστούν αποδεδειγμένο γεγονός. Η πολιτική τους βαρύτητα, ωστόσο, είναι δεδομένη, καθώς ο Γεωργιάδης επιλέγει να συνδέσει ευθέως τον Τσίπρα με ένα ζήτημα που αγγίζει την πολιτική χρηματοδότηση και την περίοδο πριν από την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.
Η Novartis είναι ο ανοιχτός λογαριασμός
Για να καταλάβει κανείς, πάντως, γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης εμφανίζεται τόσο επιθετικός απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, πρέπει να γυρίσει αρκετά χρόνια πίσω. Και συγκεκριμένα στην υπόθεση Novartis.
Ο υπουργός Υγείας ήταν ένα από τα πολιτικά πρόσωπα που βρέθηκαν στο επίκεντρο της υπόθεσης, όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να αναδείξει πολιτικές ευθύνες για το σκάνδαλο της φαρμακευτικής εταιρείας. Το όνομά του βρέθηκε στη δίνη των αποκαλύψεων, ενώ ο ίδιος μιλούσε για οργανωμένη πολιτική σκευωρία και επιχείρηση σπίλωσης της προσωπικότητάς του.
Η συγκεκριμένη υπόθεση άφησε βαθύ αποτύπωμα στην πολιτική σχέση των δύο ανδρών. Για τον Γεωργιάδη, η Novartis δεν αποτελεί απλώς μια παλιά κοινοβουλευτική αντιπαράθεση. Είναι ένα ζήτημα προσωπικής και πολιτικής δικαίωσης, για το οποίο εξακολουθεί να θεωρεί ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει κεντρική πολιτική ευθύνη.
Γι’ αυτό και στην τελευταία του παρέμβαση επανέφερε με ιδιαίτερη ένταση το συγκεκριμένο κεφάλαιο. Αναφέρθηκε στον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, στις επιλογές της τότε κυβέρνησης και στην προσπάθεια που, κατά τον ίδιο, έγινε να εμφανιστούν πολιτικοί αντίπαλοι ως εμπλεκόμενοι σε σκάνδαλα.
«Έκανες τη συμμορία Novartis, έκανες τον Παπαγγελόπουλο, είσαι στη βίλα στο Σούνιο, σταμάτα επιτέλους τη ρητορική για την εντιμότητα», ήταν το χαρακτηριστικό μήνυμα του υπουργού προς τον πρώην πρωθυπουργό.
Η Novartis, επομένως, εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την ένταση με την οποία ο Άδωνις επιτίθεται στον Τσίπρα. Δεν πρόκειται μόνο για δύο πολιτικούς που βρίσκονται σε διαφορετικά στρατόπεδα. Πρόκειται για δύο πρόσωπα που έχουν συνδέσει ένα μεγάλο κομμάτι της δημόσιας πολιτικής τους διαδρομής με την αμοιβαία αμφισβήτηση και τις κατηγορίες.
Η μάχη για την πολιτική εντιμότητα και το νέο ακροατήριο του Τσίπρα
Υπάρχει, όμως, και μια δεύτερη διάσταση στην επίθεση του υπουργού Υγείας. Ο Γεωργιάδης δεν επιτίθεται μόνο στον πρώην πρωθυπουργό για το παρελθόν. Επιχειρεί να αποδομήσει και το πολιτικό αφήγημα με το οποίο ο Τσίπρας προσπαθεί να επανέλθει στο προσκήνιο.
Η εικόνα της πολιτικής εντιμότητας, της κοινωνικής ευαισθησίας και της αντιπαράθεσης με τα μεγάλα συμφέροντα είναι ένα από τα βασικά στοιχεία της δημόσιας παρουσίας του πρώην πρωθυπουργού. Ο υπουργός Υγείας επιχειρεί να αντιστρέψει αυτό το αφήγημα, παρουσιάζοντας τον Τσίπρα ως έναν πολιτικό που έχει πλέον αποκτήσει ισχυρούς δεσμούς με οικονομικά κέντρα και επιχειρηματικούς παράγοντες.
Εδώ ακριβώς εντάσσεται και η φράση «σερβιτόρος συμφερόντων». Είναι μια επίθεση που δεν αφορά απλώς το πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού, αλλά επιχειρεί να πλήξει τον πυρήνα της πολιτικής ταυτότητας που θέλει να οικοδομήσει για την επόμενη ημέρα.
Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Ο Τσίπρας επιχειρεί να επανατοποθετηθεί στον πολιτικό χάρτη, να απευθυνθεί ξανά σε ένα ευρύτερο ακροατήριο και να εμφανιστεί ως εναλλακτική πολιτική πρόταση. Ο Γεωργιάδης, από την πλευρά του, επιδιώκει να μην αφήσει αναπάντητη καμία κίνηση που θεωρεί ότι πλήττει την κυβέρνηση ή προσωπικά τον ίδιο.
Μια κόντρα που μόλις αρχίζει
Το ενδιαφέρον είναι ότι η συγκεκριμένη αντιπαράθεση δεν φαίνεται να έχει ημερομηνία λήξης. Αντιθέτως, όσο ο Τσίπρας επιχειρεί να επιστρέψει δυναμικά στην πολιτική σκηνή και να διαμορφώσει εκ νέου το αντιπολιτευτικό τοπίο, τόσο θα βρίσκεται αντιμέτωπος με επιθέσεις από κυβερνητικά στελέχη που έχουν μαζί του ανοιχτούς λογαριασμούς.
Και ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι ίσως ο πιο χαρακτηριστικός εκπρόσωπος αυτής της σχολής πολιτικής αντιπαράθεσης. Δεν αποφεύγει την προσωπική σύγκρουση, δεν χαμηλώνει εύκολα τους τόνους και γνωρίζει να μετατρέπει μια πολιτική διαφωνία σε κεντρικό θέμα της δημόσιας συζήτησης.
Από την άλλη πλευρά, ο Τσίπρας δύσκολα θα αφήσει αναπάντητες τις επιθέσεις που αγγίζουν τόσο ευαίσθητες πτυχές της πολιτικής του διαδρομής.
Το βέβαιο είναι ότι η αντιπαράθεση έχει περάσει σε άλλη πίστα. Η Novartis, η Βενεζουέλα, ο Μαδούρο, τα οικονομικά συμφέροντα και η πολιτική εντιμότητα συνθέτουν πλέον ένα εκρηκτικό μείγμα.
Και όσο πλησιάζει η ώρα που ο πρώην πρωθυπουργός θα επιχειρήσει να ξεκαθαρίσει τις πολιτικές του προθέσεις για την επόμενη ημέρα, τόσο ο Άδωνις θα έχει λόγους να κρατά ανοιχτό το μέτωπο. Γιατί αυτή δεν είναι απλώς μια κόντρα μεταξύ ενός υπουργού και ενός πρώην πρωθυπουργού. Είναι μια προσωπική πολιτική αναμέτρηση με παρελθόν, παρόν και, όπως όλα δείχνουν, πολύ μέλλον.
