Πάρε κόσμε! Τα δίνει όλα στη ΔΕΘ ο Μητσοτάκης για να ξαναβγεί
Ψάχνει τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια για να διασφαλίσει επανεκλογή
Η ΔΕΘ γίνεται η μεγάλη προεκλογική βιτρίνα της κυβέρνησης – Λίγα σε πολλούς, φοροελαφρύνσεις, αυξήσεις, επιδόματα και το μεγάλο ερωτηματικό με τη 13η σύνταξη.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να «κλειδώσει» από τώρα την επόμενη τετραετία παίζοντας το τελευταίο χαρτί των παροχών οι οποίες αναμένεται να φανούν στην τσέπη των πολιτών το 2027. Η φετινή ΔΕΘ δεν θα θυμίζει απλώς μια ακόμη έκθεση οικονομικών εξαγγελιών. Θα μοιάζει περισσότερο με πολιτικό κατάλογο προσφορών. Για όλους κάτι. Για άλλους λίγο, για άλλους περισσότερο, αλλά πάντως κάτι.
Το μήνυμα που εκπέμπεται από το κυβερνητικό στρατόπεδο είναι ξεκάθαρο: ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει στη Θεσσαλονίκη να παρουσιάσει όχι μόνο μέτρα για την επόμενη χρονιά, αλλά έναν οδικό χάρτη μέχρι το 2030. Ένα σχέδιο τετραετίας που θα επιτρέπει σε κάθε ψηφοφόρο να ψάξει μέσα στις εξαγγελίες και να βρει τη δική του «γραμμή».
Και κάπως έτσι αρχίζει το μεγάλο πολιτικό παιχνίδι.

Λίγα σε πολλούς
Η λογική είναι απλή και πολιτικά έξυπνη: αντί για μία μεγάλη παροχή σε μία συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα, μοιράζονται μικρότερες παρεμβάσεις σε όσο το δυνατόν περισσότερους.
Μισθωτοί, συνταξιούχοι, οικογένειες, ελεύθεροι επαγγελματίες, αγρότες, επιχειρήσεις, νέοι, ιδιοκτήτες ακινήτων. Ο καθένας να μπορεί να πει ότι «κάτι πήρα».
Είναι η πολιτική της διασποράς των παροχών. Όχι απαραίτητα εντυπωσιακά ποσά για τον καθένα, αλλά αρκετές μικρές αλλαγές ώστε το συνολικό πακέτο να δημιουργεί την αίσθηση ότι «κάτι αλλάζει».
Το οικονομικό αποτύπωμα των μέτρων για το 2027 υπολογίζεται σύμφωνα με τα μέχρι τώρα σενάρια κοντά στα 1,8-1,9 δισ. ευρώ, ενώ άλλες πληροφορίες ανεβάζουν το συνολικό πακέτο που θα παρουσιαστεί στη ΔΕΘ ακόμη ψηλότερα.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πόσα θα δοθούν. Είναι και σε πόσους θα δοθούν.
Η «τετραετία» στο βάθος
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι ίσως κάποιο μεμονωμένο μέτρο. Είναι η επιλογή να παρουσιαστεί από τώρα ένα σχέδιο που θα φτάνει μέχρι το 2030.
Γιατί;
Επειδή πολιτικά η κυβέρνηση θέλει να αλλάξει το ερώτημα. Να μη συζητά η κοινωνία μόνο για το τι έγινε μέχρι σήμερα, αλλά για το τι μπορεί να γίνει από εδώ και πέρα.
Να μεταφέρει δηλαδή τη συζήτηση από τον απολογισμό στην υπόσχεση.
Η ΔΕΘ γίνεται έτσι το σημείο εκκίνησης μιας μεγάλης πολιτικής αφήγησης: «σας δείχνουμε τι θα κάνουμε στην επόμενη τετραετία». Και αυτό, σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση θα αρχίσει να μπαίνει όλο και περισσότερο σε προεκλογική τροχιά, μόνο τυχαίο δεν είναι.
Το χαρτί της φορολογίας
Στο κέντρο του σχεδιασμού βρίσκονται οι φορολογικές ελαφρύνσεις. Εκεί βρίσκεται και το μεγάλο στοίχημα.
Γιατί η κυβέρνηση γνωρίζει ότι οι πολίτες δεν περιμένουν μόνο επιδόματα. Περιμένουν να δουν περισσότερα χρήματα στην τσέπη τους κάθε μήνα.
Μία μικρότερη παρακράτηση, μία φορολογική αλλαγή, μία ελάφρυνση για την οικογένεια, μία παρέμβαση για τους επαγγελματίες μπορούν πολιτικά να λειτουργήσουν αθροιστικά.
Το Μαξίμου θέλει να περάσει την εικόνα ότι η οικονομική ανάπτυξη μετατρέπεται σταδιακά σε εισόδημα για την κοινωνία.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία: οι μόνιμες μειώσεις φόρων έχουν μεγαλύτερη πολιτική αξία από ένα εφάπαξ βοήθημα, επειδή ο ψηφοφόρος τις βλέπει επαναλαμβανόμενα.

Και κάπου εδώ εμφανίζεται η 13η σύνταξη
Το μεγάλο ερωτηματικό παραμένει στους συνταξιούχους.
Η 13η σύνταξη είναι ένα από τα πιο ευαίσθητα πολιτικά θέματα, γιατί αφορά μια μεγάλη κοινωνική ομάδα και έχει ισχυρό συμβολισμό.
Μέχρι στιγμής, οι πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί δείχνουν ότι η πλήρης επαναφορά της 13ης σύνταξης δεν αποτελεί το βασικό σενάριο, καθώς το δημοσιονομικό κόστος θεωρείται ιδιαίτερα υψηλό. Παράλληλα, όμως, παραμένει ανοιχτή η συζήτηση για κάποια διαφορετική μορφή ενίσχυσης ή έκτακτη παροχή.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ο γρίφος.
Θα εμφανιστεί τελικά ένα «δώρο» στους συνταξιούχους που δεν θα ονομάζεται 13η σύνταξη αλλά θα λειτουργεί πολιτικά σαν τέτοιο;
Θα υπάρξει έκτακτη ενίσχυση;
Θα δοθεί κάτι μικρότερο αλλά σε περισσότερους;
Ή θα μείνει η 13η σύνταξη εκτός πακέτου και θα αντικατασταθεί από άλλες παρεμβάσεις;
Αυτό είναι ένα από τα χαρτιά που το Μέγαρο Μαξίμου κρατά για την κατάλληλη στιγμή.
Ο αγρότης, ο επαγγελματίας και η οικογένεια
Ιδιαίτερη σημασία αποκτούν και οι αγρότες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι επιχειρήσεις.
Για τους επαγγελματίες υπάρχει το θέμα των τεκμηρίων και της φορολογικής επιβάρυνσης. Για τους αγρότες, πληρωμές, χρηματοδοτικά εργαλεία και μέτρα στήριξης της παραγωγής. Για τις επιχειρήσεις, φορολογικά κίνητρα και παρεμβάσεις που θα συνδέονται με επενδύσεις και ανάπτυξη.
Παράλληλα, η οικογένεια και το δημογραφικό αναμένεται να έχουν ιδιαίτερο βάρος, με παρεμβάσεις που θα απευθύνονται κυρίως στα νοικοκυριά με παιδιά.
Δηλαδή, πάλι: λίγα σε πολλούς.

Το προεκλογικό ταμείο
Το μεγάλο ερώτημα, όμως, είναι πολιτικό και όχι λογιστικό.
Πόσο από αυτό το πακέτο είναι πραγματική οικονομική πολιτική και πόσο είναι προετοιμασία εκλογικού αφηγήματος;
Η απάντηση δεν είναι απαραίτητα είτε το ένα είτε το άλλο. Μια κυβέρνηση μπορεί ταυτόχρονα να εφαρμόζει οικονομικές πολιτικές και να γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτές οι πολιτικές θα κριθούν στην κάλπη.
Και η κυβέρνηση γνωρίζει επίσης κάτι ακόμη: μέχρι τις εκλογές υπάρχει χρόνος, αλλά δεν υπάρχει απεριόριστος πολιτικός χρόνος.
Γι’ αυτό και η ΔΕΘ του 2026 αποκτά ξεχωριστή σημασία.
«Πάρε κόσμε» μέχρι τις εκλογές
Το σκηνικό, λοιπόν, είναι έτοιμο.
Ο πρωθυπουργός ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη με ένα πακέτο που φιλοδοξεί να ακουμπήσει πολλές κοινωνικές ομάδες και, κυρίως, να δημιουργήσει την αίσθηση μιας νέας τετραετίας.
Δεν χρειάζεται ο καθένας να πάρει πολλά.
Αρκεί να πάρουν κάτι οι πολλοί.
Ένα φορολογικό όφελος εδώ. Μία αύξηση εκεί. Μία ενίσχυση παρακάτω. Μία αλλαγή για τους επαγγελματίες. Κάτι για τους αγρότες. Κάτι για τις οικογένειες. Και, αν χρειαστεί, ένα μέτρο-έκπληξη την κατάλληλη στιγμή.
Το πολιτικό ταμείο θα γίνει στο τέλος.
Γιατί η πραγματική μάχη της ΔΕΘ δεν θα είναι μόνο για το ύψος των μέτρων. Θα είναι για το αν ο πολίτης θα φύγει από τη Θεσσαλονίκη έχοντας την αίσθηση ότι η κυβέρνηση του δίνει λόγο να την ξαναψηφίσει.
Με απλά λόγια: «Πάρε κόσμε» τώρα, για να υπάρχει κόσμος στην κάλπη μετά.

