Οι λειτουργοί του Συνδέσμου, που έρχονται σε καθημερινή επαφή με ανήλικους, τονίζουν πως «τα παιδιά έχουν δικαίωμα σε έναν κόσμο στο ύψος των ονείρων τους». Στην ανακοίνωσή τους, οι Επιμελητές Ανηλίκων αναφέρονται στη φράση «Μαμά και μπαμπά δεν θέλω πια να ζω. Αυτός ο κόσμος δεν είναι πια για μένα», εκφράζοντας την άποψη ότι οι τηλεοπτικοί αναλυτές συχνά επικεντρώνονται στην «ατομική ευθύνη» και την «ιδιοσυγκρασία» των παιδιών, παραβλέποντας τον τρόπο με τον οποίο έχει δομηθεί ο σύγχρονος κόσμος στον οποίο καλούνται να ενταχθούν οι νέοι. Περιγράφουν αυτόν τον κόσμο ως ένα μοντέλο που ευνοεί τον ανταγωνισμό, την βαθμοθηρία, τον κοινωνικό αποκλεισμό, τις ανισότητες και την αβεβαιότητα. Επισημαίνουν ότι αυτό το περιβάλλον απαιτεί ψυχική ανθεκτικότητα χωρίς να παρέχεται η στοιχειώδης κοινωνική πρόνοια για τη διασφάλισή της. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο, οι νέοι παγιδεύονται ανάμεσα στις κοινωνικές επιταγές της επιτυχίας, την εικόνα «ευτυχίας» που προβάλλεται στα κοινωνικά δίκτυα και την σκληρή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν στην ενήλικη ζωή τους. Ο Σύνδεσμος Επιμελητών Δικαστηρίων Ανηλίκων υπογραμμίζει το δίπολο μεταξύ των «άριστων» και της εκτεταμένης κοινωνικής φτωχοποίησης, το οποίο αντιμετωπίζουν οι νέοι. Θέτει ερωτήματα σχετικά με τις επιπτώσεις της υποβάθμισης των μοντέλων κοινωνικής πρόνοιας και ειδικότερα της κατάρρευσης του τομέα της ψυχικής υγείας. Τέλος, επισημαίνει ότι η επίσημη απάντηση στα προβλήματα αυτά είναι η καταστολή, η ποινικοποίηση, η υποστελέχωση των φορέων και η ανυπαρξία δομών. Η ανακοίνωση κλείνει με την πρόσκληση προς τους πολίτες, γονείς, εκπαιδευτικούς και κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο να αναλογιστούν για το ποιος είναι ο κόσμος αυτός και πώς μπορεί να αλλάξει προς όφελος των παιδιών.
