Ο Ψηφοφόρος του 2026: Επίδομα ή Netflix;
Μία φορά κάθε τόσο, ο Έλληνας ψηφοφόρος καλείται να ασκήσει το ύψιστο δημοκρατικό του καθήκον. Να επιλέξει τους «υπαλλήλους» του, όπως τον διαβεβαιώνουν οι πολιτικοί φιλόσοφοι. Τα τρία Κάππα – κοινοβούλιο, κυβέρνηση, κόμματα – υποτίθεται πως ακολουθούν τις εντολές του.
σχετικά άρθρα
Κι όμως, ο ψηφοφόρος του Νοεμβρίου 2026 νιώθει μια παράξενη απορία. Μια απορία που, όσο κι αν προσπαθεί να την απλοποιήσει με χρόνια ακαδημαϊκών οικονομικών και συμμετοχής στη δημόσια συζήτηση, μοιάζει να βαθαίνει.
Τι βλέπει γύρω του, μετά τη πρωινή εφημερίδα, ένα γρήγορο ζάπινγκ στα μίντια ή μια σύντομη περιήγηση στα social, όσο του επιτρέπει η απαιτητική του γάτα;
Οι κυβερνητικοί διαθέτουν όλες τις λύσεις. Η παγίδα; Κάθε λύση μοιάζει με ένα επίδομα. Λύσεις υπάρχουν, δίκαια αιτήματα επίσης. Προβλήματα; Κανένα! Μόνο αγωνιώδης αναζήτηση επιδομάτων. «Σταθερά χέρια στο τιμόνι», ακούμε, αλλά το «προς τα πού» μένει άγνωστο. Περισσότερα για την Οικονομία.
Αυτά είναι όλα λυμένα θέματα. Εκεί που πραγματικά ξεσπούν οι «ηρωικές» διαμάχες; Στα πρόσωπα. Ποιος θα διεκδικήσει ποια έδρα, ποιος θα πλασαριστεί πού και, κυρίως, γιατί ο κάθε ομιλών πρέπει να υπερισχύσει των άλλων. Κάτι σαν τα καλλιστεία του παλιού καιρού που προωθούσε ο Τραμπ, πριν τον σατιρίσουν οι Σίμπσον. Στο πεδίο αυτό, η ζητούμενη επιστήμη δεν είναι τα οικονομικά, αλλά η γενεαλογία.
Είναι ο τάδε γιος/κόρη/ανιψιός/πολιτικός κληρονόμος του δείνα; Το βραβείο; Ένα κομμάτι στην αίγλη του γενάρχη, που κάποτε έπαιξε κάποιο ρόλο και διόρισε κάποιους – χωρίς ευθύνες, φυσικά. Αυτές είναι για τους άλλους. Εξερευνήστε περισσότερα θέματα Πολιτικής.
Το πραγματικό διακύβευμα μετατρέπεται σε μάχη για το ποιος θα είναι δεύτερος. Ένας σιωπηρός συναγωνισμός για το ποιου το παρελθόν ήταν καλύτερο, ή ποιος μιμείται πειστικότερα τον Ανδρέα Παπανδρέου. Μια συζήτηση για δέκατα της ποσοστιαίας μονάδας, μια πολιτική «ασανσέρ» με κλάσματα ορόφων.
Το θρίλερ εξελίσσεται γύρω από το ποια μικρά κόμματα θα πιάσουν το 3%. Θα είχε ενδιαφέρον, αν ο ψηφοφόρος δεν θυμόταν τη στατιστική του για δειγματοληψίες και διαστήματα εμπιστοσύνης. Αν όχι, αρκεί να ρίχνει δύο ζάρια κάθε εβδομάδα.
Ο ψηφοφόρος, όμως, έχει ένα όπλο που ο ψάλτης δεν διαθέτει: το τηλεκοντρόλ. Η απορία του ψηφοφόρου καταλήγει στο Netflix. Τι θα επιλέξετε εσείς;
*Ο Πλάτων Τήνιος είναι οικονομολόγος, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά.
