Κ. Μητσοτάκης: «Ελπίδα» το σύνθημα, «αβέβαιο» το μέλλον;
σχετικά άρθρα
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιμένει στην «ελπίδα» ως κεντρικό σύνθημα για τις επερχόμενες εκλογές, αντιπαραθέτοντας την στην «περιπέτεια». Αυτή η επιλογή, όμως, μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το τι πραγματικά προσφέρεται στους πολίτες.
Η «περιπέτεια» αποκτά δύο όψεις για τη Νέα Δημοκρατία: από τη μία, οι μετριοπαθείς βλέπουν οικονομική αστάθεια, ακυβερνησία και ενδεχομένως νέα χρεοκοπία. Από την άλλη, οι πιο σκληροπυρηνικοί, όπως ο Γιώργος Φλωρίδης, προειδοποιούν για «εθνικό ντου από απέναντι», φέρνοντας στο προσκήνιο εθνικιστικούς φόβους.
Είναι παράδοξο ένα κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία τόσα χρόνια να υπόσχεται «ελπίδα». Συνήθως, η ελπίδα είναι το λάβαρο νεοσύστατων σχημάτων, όπως το «Ελπίδα για τη δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού. Ένα κυβερνών κόμμα, όμως, θα έπρεπε να προσφέρει βεβαιότητα, όχι απλή ελπίδα.
Οι πολίτες, όταν ψηφίζουν, ζητούν εγγυήσεις, όχι ευχές. Θέλουν να είναι σίγουροι ότι οι υποσχέσεις θα υλοποιηθούν. Αν υπάρχουν παράγοντες που δυσκολεύουν αυτό, η κυβέρνηση οφείλει να τους αναλύσει τώρα, όχι μετά την κάλπη.
Προβλήματα όπως οι παρακολουθήσεις, για τις οποίες ο Άδωνις Γεωργιάδης υποστήριξε ότι «πάντα γίνονταν στην Ελλάδα», ή οι ανεξέλεγκτες κλινικές «κβαντικής ιατρικής» που υπόσχονται θαύματα, δείχνουν ένα κράτος με παθογένειες. Η ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι, μιλώντας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είχε δηλώσει ότι «δεν μπορεί να ακούει πως έτσι γίνονται τα πράγματα στην Ελλάδα».
Τι ακριβώς σημαίνει «ελπίδα» σε αυτό το πλαίσιο; Να ελπίζουμε ότι τέτοια φαινόμενα θα ξεριζωθούν, αντί να απαιτούμε εγγυήσεις; Ή μήπως αυτή η «ελπίδα» είναι απλώς μια αμφίβολη προσδοκία για κάτι που έπρεπε ήδη να έχει γίνει;
