Η «χολή» που κάνει καλό! Πολιτική vs Πραγματικότητας

Η «χολή» που κάνει καλό! Πολιτική vs Πραγματικότητας

σχετικά άρθρα

Η πολιτική σκηνή της Ελλάδας θυμίζει πλέον περισσότερο θέατρο του παραλόγου παρά σοβαρή αντιπαράθεση, με φράσεις που αφήνουν άφωνους και αναλύσεις που προκαλούν σάλο. Πώς αλλιώς να εξηγήσεις τη δήλωση της Ντόρας Μπακογιάννη για την «ευεργετική χολή» του Αντώνη Σαμαρά;

«Αυτή η χολή εάν εξακολουθήσει να εμφανίζεται, θα μας κάνει καλό». Αυτά δήλωσε η Ντόρα Μπακογιάννη, σχολιάζοντας την κριτική του πρώην πρωθυπουργού. Μάλιστα, η εκτίμησή της δεν βασίστηκε μόνο στην προσωπική της άποψη για τον Μεσσήνιο πολιτικό. Όπως η ίδια αποκάλυψε, φίλοι από τη Θράκη, πριν την ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, της είπαν ότι δεν θα ψήφιζαν ΝΔ. Όμως, μετά τα «πυρά» του Σαμαρά, άλλαξαν γνώμη λέγοντας ότι «έβαλε ο Σαμαράς μπροστά τις εργοστασιακές μας ρυθμίσεις». Κάπως έτσι, η εσωκομματική αντιπαράθεση μετατρέπεται σε… εργαλείο συσπείρωσης. Ίσως όμως, όπως λέει και ο λαός, «τα κόμματα είναι ενίοτε εργοστάσια παραγωγής τεράτων». Πολιτική βόμβα ή απλά επικοινωνιακό τρικ;

Και από την πολιτική στη σπορ… εκδήλωση λατρείας. Η Κυβέλη Μάρδα, γνωστή για την αγάπη της στο ποδόσφαιρο (ο σύζυγός της παίζει στον ΠΑΟΚ), δεν δίστασε να αποκαλέσει δημοσίως τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού «πρόεδρο» και να δηλώσει: «Φέραμε γούρι στον πρόεδρο, δεν φέραμε γούρι στην ομάδα για μία μέρα. Δεν πειράζει». Η ομάδα της Αθήνας κέρδισε 3-1 τον ΠΑΟΚ. Το σχόλιο της Μάρδα, πέρα από το ποδοσφαιρικό του νόημα, δείχνει πώς πρόσωπα με μιντιακή παρουσία μπορεί να γίνουν πιο «συμπαθή» ακόμα και όταν οι δηλώσεις τους είναι εκτός… γηπέδου.

Παράλληλα, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης έθεσε ένα βασικό ερώτημα: «Έχει ο Πρωθυπουργός αντίληψη της πραγματικότητας που βιώνει το μέσο ελληνικό νοικοκυριό;». Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι παρουσιάζει μια «εικονική πραγματικότητα», υποστηρίζοντας ότι η ακρίβεια οδηγεί στη «μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδήματος και ισχύος της μεταπολιτευτικής εποχής», χαρακτηρίζοντας το ως «συνειδητή ταξική επιλογή».

Την ίδια στιγμή, οι εξαγγελίες της ΔΕΘ άφησαν γλυκόπικρη γεύση. Ο Γιάννης Μπρατάκος δεν μάσησε τα λόγια του για την προκαταβολή φόρου: «Δεν ανακοίνωσε τίποτα επί της ουσίας… 5% μείωση σε ετήσια βάση για το φορολογικό έτος 2028. Άρα, τα χρήματα θα πληρωθούν το 2029 με σκοπό το 80% να φτάσει στο 50% το 2035. Δηλαδή, ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι». Μια ωμή παραδοχή της αργής γραφειοκρατίας και των μακροπρόθεσμων, αμφίβολων, οφελών. Οικονομία με ορίζοντα δεκαετίας ή απλά υποσχέσεις στον αέρα;

Εν τέλει, η πολιτική συζήτηση στην Ελλάδα μοιάζει να χάνει το μέτρο. Από τις «χολές» που φέρνουν «καλό» μέχρι τις παροχές με ορίζοντα… 2035, το κοινό καλείται να αποκωδικοποιήσει ένα μπερδεμένο μήνυμα. Οι πολίτες τι αντιλαμβάνονται από όλα αυτά; Άραγε, η «πραγματικότητα» του μέσου νοικοκυριού μπορεί να συμβαδίσει με την «εικονική πραγματικότητα» της πολιτικής σκηνής, ή μήπως η χολή, είτε «καλή» είτε «κακή», μας αφήνει απλά με μια πικρή γεύση στο στόμα;