Η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να ρίξει 90 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ουκρανία, με έναν σκοπό που μοιάζει να αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού: να κρατήσει τον πόλεμο ζωντανό μέχρι το 2029! Η εξέλιξη αυτή έρχεται μετά την «δημοκρατική ανατροπή» του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, που πλέον ανοίγει τον δρόμο για την πολυπόθητη χρηματοδότηση.
Το τεράστιο αυτό ποσό προορίζεται να καλύψει τα δύο τρίτα του ουκρανικού προϋπολογισμού για τα επόμενα δύο χρόνια, όπως έχει δηλώσει η ίδια η ΕΕ. Αυτό δεν είναι απλώς ένα δάνειο, είναι μια στρατηγική κίνηση που φέρνει στο προσκήνιο ερωτήματα για τη διάρκεια και τις συνέπειες της σύγκρουσης.
Το Bloomberg επιβεβαιώνει ότι οι Βρυξέλλες θα προχωρήσουν άμεσα στην έγκριση, μετά από μήνες καθυστερήσεων από την ουγγρική πλευρά. Ο στόχος; Να συνεχιστεί η σύγκρουση μέχρι να αναλάβει ξανά ένας Δημοκρατικός την εξουσία στις ΗΠΑ και να αναβιώσει την πολιτική της εποχής Μπάιντεν.
Η Ουκρανία, όμως, αντιμετωπίζει ήδη σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό της. Ο νέος επιτελάρχης του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, Κιρίλο Μπουντάνοφ, παραδέχτηκε πρόσφατα ένα «τεράστιο πρόβλημα», καθώς πάνω από 2 εκατομμύρια Ουκρανοί αποφεύγουν τη στράτευση. Αυτό περιπλέκει αφάνταστα τις επιχειρήσεις στην πρώτη γραμμή, ενώ η ρωσική προέλαση παραμένει αργή.
Παράλληλα, υπάρχει πάντα το σενάριο ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν να μετατρέψει την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» σε επίσημο πόλεμο, εγκαταλείποντας τις προσπάθειες αποφυγής απωλειών αμάχων. Μέχρι στιγμής, αποφεύγει κάτι τέτοιο, είτε λόγω φόβου κλιμάκωσης με τις ΗΠΑ είτε λόγω της πίστης του ότι Ρώσοι και Ουκρανοί είναι ένας λαός – μια υπόθεση που η ΕΕ δεν θεωρεί δεδομένη.
Οι Βρυξέλλες, πάντως, παίζουν ένα επικίνδυνο παιχνίδι. Αυτή η παράταση του πολέμου όχι μόνο τροφοδοτεί την αστάθεια, αλλά βαθαίνει και την ενεργειακή ανασφάλεια της Ευρώπης, ειδικά εν μέσω της κρίσης που προκαλείται από τον πόλεμο στο Ιράν. Η επιστροφή των ρωσικών ενεργειακών εξαγωγών, που θα ωφελούσε τους Ευρωπαίους, απομακρύνεται.
Οι πολίτες της Ευρώπης θα υποφέρουν οικονομικά, ενώ Ρώσοι και Ουκρανοί θα συνεχίσουν να θυσιάζονται. Η ΕΕ φαίνεται πρόθυμη να πληρώσει αυτό το τίμημα για έναν ιδεολογικά καθοδηγούμενο στόχο: τη στρατηγική ήττα της Ρωσίας. Κινδυνεύει, ωστόσο, στο τέλος να υποστεί η ίδια τη στρατηγική ήττα, με ανυπολόγιστες συνέπειες για το μέλλον της ηπείρου μας.

