Η Βενεζουέλα ξαναγίνεται πετρελαϊκός χάρτης για τις μεγάλες εταιρείες
Οι μεγάλες ενεργειακές εταιρείες επιστρέφουν σε κοιτάσματα που μπορούν να αλλάξουν το ισοζύγιο προσφοράς
Chevron, ONGC, GE Vernova, Eni και GeoPark ετοιμάζουν συμφωνίες σε μια χώρα που από “uninvestable” γίνεται ξανά διαπραγματεύσιμη.
σχετικά άρθρα
The news: Διεθνείς ενεργειακές εταιρείες, μεταξύ των οποίων Chevron, GE Vernova, ONGC, Eni και GeoPark, βρίσκονται σε τροχιά υπογραφής τελικών συμφωνιών στη Βενεζουέλα, ύστερα από μήνες διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα με πηγές του Reuters, οι περισσότερες συμφωνίες ολοκληρώνουν εξάμηνη μετάβαση παλαιών oil contracts στο αναθεωρημένο υδρογονανθρακικό πλαίσιο, που δίνει σε ξένες εταιρείες μεγαλύτερη ευελιξία να επεκτείνουν και να λειτουργούν κοιτάσματα, να εξάγουν βαρέλια και να κρατούν έσοδα από πωλήσεις. Η Chevron επιδιώκει block στη ζώνη Orinoco Belt και περιοχή στο Monagas North για diluents σε extra-heavy oil, ενώ η GeoPark συζητά πρόσβαση έως 1 δισ. βαρέλια reserves στο Bare heavy oilfield. Παράλληλα, ξεχωριστό πλαίσιο ΗΠΑ-Βενεζουέλας αφορά 17 πεδία με περίπου 64 δισ. βαρέλια proved reserves, που θα μπορούσαν μακροπρόθεσμα να παράγουν έως 1,5 εκατ. βαρέλια/ημέρα, υπερδιπλασιάζοντας τη σημερινή παραγωγή των 1,25 εκατ. bpd.
The backstage: Το παρασκήνιο είναι ότι η Βενεζουέλα επιστρέφει στον παγκόσμιο πετρελαϊκό χάρτη όχι επειδή ξαφνικά έγινε εύκολη αγορά, αλλά επειδή ο πόλεμος, το Ορμούζ και η ενεργειακή ασφάλεια αλλάζουν τα κριτήρια ρίσκου. Η χώρα έχει τεράστια αποθέματα, αλλά κατεστραμμένη θεσμική αξιοπιστία, παλιά υποδομή, ανάγκη για diluents και ιστορικό εθνικοποιήσεων. Αυτό σημαίνει ότι οι εταιρείες δεν αγοράζουν απλώς barrels. Αγοράζουν νομική προστασία, λειτουργική ευελιξία και πολιτική εγγύηση ότι θα μπορούν να εξάγουν και να πληρώνονται.
Για τη Chevron, το Monagas North είναι κρίσιμο επειδή το extra-heavy oil της Orinoco χρειάζεται diluents για να κινηθεί στην αλυσίδα. Για την Eni, η συμμετοχή στη Perla και στο Corocoro δίνει πρόσβαση σε gas και oil upside. Για την Ουάσιγκτον, η αύξηση της βενεζουελάνικης παραγωγής μπορεί να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην ένταση στον Κόλπο. Το παράδοξο είναι μεγάλο: μια χώρα που για χρόνια θεωρούνταν μη επενδύσιμη γίνεται ξανά μέρος του σχεδίου σταθεροποίησης του πετρελαίου. Το real asset δεν είναι μόνο το crude. Είναι η επιστροφή της δυνατότητας να το βγάλεις.
