Η κρίση της πολυτέλειας και το σχέδιο «VVIC»: Πώς οι οίκοι μόδας επιβιώνουν κρυφά από τους πολλούς
Η στροφή των LVMH και Kering στους Very Very Important Customers και η εγκατάλειψη της μεσαίας τάξης
Η παγκόσμια επιβράδυνση της οικονομίας χτύπησε τελικά και τους «ανίκητους» της πολυτέλειας. Οι μεγάλοι γαλλικοί και ιταλικοί οίκοι μόδας βλέπουν τις πωλήσεις τους να υποχωρούν, καθώς η μεσαία τάξη και οι λεγόμενοι «aspirational buyers» (όσοι αγόραζαν περιστασιακά ένα φτηνό αξεσουάρ για το status) έχουν περιορίσει δραστικά τα έξοδά τους. Η απάντηση των διοικητικών συμβουλίων σε αυτή την κρίση είναι ένα άκρως απόρρητο σχέδιο ριζικής αναδιάρθρωσης.
Οι οίκοι εγκαταλείπουν τη μαζική πολυτέλεια και στρέφονται αποκλειστικά στους VVIC (Very Very Important Customers). Πρόκειται για μια ελίτ μερικών χιλιάδων ανθρώπων παγκοσμίως, των οποίων η περιουσία δεν επηρεάζεται από τον πληθωρισμό. Στο παρασκήνιο, οι εταιρείες κλείνουν ή υποβαθμίζουν τα κλασικά τους καταστήματα και ανοίγουν μυστικά, μη επώνυμα private σαλόνια σε ορόφους πολυτελών ξενοδοχείων ή ιστορικών κτιρίων, προσβάσιμα μόνο με προσωπική πρόσκληση.
Η στρατηγική περιλαμβάνει επίσης την τεχνητή αύξηση των τιμών στα βασικά προϊόντα κατά 20% με 30% μέσα σε λίγους μήνες, ώστε να αποκλειστεί οριστικά το ευρύ κοινό και να ενισχυθεί το αίσθημα του αποκλειστικού προνομίου για τους πραγματικά πλούσιους. Αυτή η σιωπηλή μεταμόρφωση δείχνει ότι η βιομηχανία της μόδας δεν στοχεύει πλέον στην ανάπτυξη μέσω του όγκου των πωλήσεων, αλλά στην ακραία εκμετάλλευση του πλούτου μιας ελάχιστης, παγκόσμιας μειονότητας.
