Το κρυφό δίκτυο Blackore και Black Cube: Ισραηλινές εταιρείες κατηγορούνται ότι χειραγωγούν συστηματικά τις εκλογές στη Δύση
Από τη Σκωτία και τη Γαλλία μέχρι τις ΗΠΑ, ένας ιστός ψηφιακής παρεμβατικότητας και παραπληροφόρησης απειλεί τα θεμέλια των σύγχρονων δημοκρατιών, ενισχύοντας στοχευμένα πολιτικά συμφέροντα
Είναι πλέον επίσημο και τα στοιχεία σοκάρουν: καταγράφεται μια συστηματική, οργανωμένη προσπάθεια από την πλευρά ισραηλινών συμφερόντων να παρέμβουν στις εκλογικές διαδικασίες δυτικών χωρών. Μια βαρυσήμαντη καταγγελία που συγκλόνισε την Ευρώπη προήλθε πρόσφατα από τη γαλλική υπηρεσία κυβερνοασφάλειας, Viginum, η οποία κατηγόρησε ευθέως την ισραηλινή εταιρεία τεχνολογίας Blackore για εκτεταμένη και ενορχηστρωμένη παρέμβαση σε πολλαπλές εκλογικές αναμετρήσεις. Η αποκάλυψη αυτή επιβεβαιώνει αυτό που πολλοί ερευνητές υποπτεύονταν εδώ και καιρό: το πεδίο της πολιτικής μάχης έχει μεταφερθεί στην ψηφιακή σφαίρα.
σχετικά άρθρα
Ανάμεσα στους βασικούς στόχους βρέθηκαν οι πρόσφατες εκλογές στη Σκωτία. Η διαδικτυακή επίθεση επικεντρώθηκε στο πρόσωπο του Πρώτου Υπουργού της χώρας, Τζον Σουίνι (John Swinney). Ο λόγος δεν ήταν άλλος από τη σταθερή και ηχηρή εναντίωση του Εθνικού Κόμματος της Σκωτίας (SNP) στις εν εξελίξει στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ εις βάρος του παλαιστινιακού λαού. Η δράση, ωστόσο, του συγκεκριμένου δικτύου αποδείχθηκε παγκόσμια. Παρεμβάσεις καταγράφηκαν στις δημοτικές εκλογές της Νέας Υόρκης, εστιάζοντας στον πολιτικό Ζοράν Μαμντάνι (Zohran Mamdani), έναν άνθρωπο που έχει ορθώσει το ανάστημά του απέναντι στις ισραηλινές πρακτικές, καθώς και σε κρίσιμες εκλογικές διαδικασίες στο Τόγκο και την Αγκόλα της Αφρικής.
Η Σκιά της Blackore και τα Ψηφιακά Ίχνη
Στη Γαλλία, η υπόθεση έχει προκαλέσει πολιτικό σεισμό. Τον περασμένο μήνα, έγινε γνωστό πως οι γαλλικές εισαγγελικές αρχές ερευνούν μια εκτεταμένη εκστρατεία κατασυκοφάντησης εναντίον αριστερών υποψηφίων του σχηματισμού «Ανυπότακτη Γαλλία» υπό τον Ζαν-Λυκ Μελανσόν. Αυτή η εκστρατεία περιελάμβανε παραπλανητικές ιστοσελίδες, χορηγούμενες ψηφιακές διαφημίσεις και λογαριασμούς στα social media που διέδιδαν ανυπόστατες φήμες περί δήθεν εγκληματικών δραστηριοτήτων. Παρά το μέγεθος των αποκαλύψεων, κατά τη διάρκεια επίσημης συνέντευξης Τύπου παρουσία του Γάλλου αξιωματούχου Σεμπαστιάν Λεκορνύ, ο επικεφαλής της Viginum παραδέχθηκε πως οι έρευνες δεν κατάφεραν να ταυτοποιήσουν με βεβαιότητα τους τελικούς χρηματοδότες της επιχείρησης.
Η είδηση προκάλεσε την άμεση, ένοχη αντίδραση της Blackore. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Reuters, η εταιρεία —η οποία διαφήμιζε τον εαυτό της ως μια «ελίτ δύναμη επιρροής και κυβερνοτεχνολογίας, σχεδιασμένη για τη σύγχρονη εποχή του πολέμου της πληροφορίας»— φρόντισε εν μία νυκτί να διαγράψει πλήρως το διαδικτυακό της αποτύπωμα, έπειτα από οχλήσεις δημοσιογράφων. Ωστόσο, αναλύσεις της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz και της γαλλικής Libération αποκάλυψαν έναν εξελιγμένο μηχανισμό επιρροής, δρομολογημένο μέσα από διακομιστές στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τη Φινλανδία και τη Λιθουανία. Μόνο στην πλατφόρμα X (πρώην Twitter), ο βρετανικός Guardian εντόπισε 256 συντονισμένους λογαριασμούς που διένειμαν 1.400 σχόλια, βομβαρδίζοντας τον Σουίνι (652 φορές), το κόμμα του (338 φορές) και τη Σκωτσέζικη κυβέρνηση (112 φορές).
Από την Blackore στην Black Cube: Η «Ιδιωτική Μοσάντ»
Περνώντας στη σκοτεινή δράση της Black Cube, οι μέθοδοι γίνονται ακόμη πιο επιθετικές. Με γραφεία στο Τελ Αβίβ και τη Μαδρίτη, και έχοντας ιδρυθεί το 2010 από βετεράνους των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF), η εταιρεία έχει αποκτήσει το προσωνύμιο της «ιδιωτικής Μοσάντ». Πρόκειται για την ίδια οργάνωση που φέρεται να είχε προσλάβει ο καταδικασμένος σεξουαλικός θηρευτής Χάρβεϊ Γουάινστιν για να παρακολουθεί τα θύματά του και τους ερευνητές δημοσιογράφους.
Τον Μάρτιο, οι υπηρεσίες πληροφοριών της Σλοβενίας επιβεβαίωσαν κατηγορηματικά την ύπαρξη ξένων παρεμβάσεων. Το δίκτυο Politico κατονόμασε την Black Cube, αναφέροντας πως ο στόχος ήταν η υπονόμευση της φιλοπαλαιστινιακής κυβέρνησης του Πρωθυπουργού Ρόμπερτ Γκόλομπ. Λίγες μέρες πριν από μια εξαιρετικά αμφίρροπη εκλογική αναμέτρηση, επιχειρήθηκε η σύνδεσή του με κατασκευασμένα σκάνδαλα διαφθοράς, γεγονός που θα ευνοούσε ευθέως τον ακροδεξιό αντίπαλό του. Κυβερνητικά στελέχη αποκάλυψαν ότι εκπρόσωποι της εταιρείας είχαν επισκεφθεί πολλές φορές τη χώρα.
Ανάλογο ήταν το σκηνικό και στην Ουγγαρία. Το 2022, η Black Cube χρησιμοποίησε ένα δίκτυο ψεύτικων προφίλ στο LinkedIn, προβάλλοντας πλαστές αγγελίες εργασίας, για να στοχοποιήσει ακτιβιστές και δημοσιογράφους που ασκούσαν κριτική στην αυταρχική και έντονα φιλοϊσραηλινή κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν. Αξιοποιώντας κρυφές κάμερες, όπως έπραξαν και το 2018 εναντίον στελεχών ΜΚΟ, τροφοδοτούσαν τον δεξιό Τύπο με παραπλανητικό υλικό.
Το «Σχέδιο των Στρατηγών» και ο Γκιόρα Άιλαντ
Το παζλ αυτών των επιχειρήσεων δεν είναι πλήρες αν δεν αναλυθεί το ποιοι ακριβώς τις καθοδηγούν. Ένας από τους ανώτατους συμβούλους της Black Cube είναι ο απόστρατος Ισραηλινός στρατηγός Γκιόρα Άιλαντ (Giora Eiland). Ο πρώην επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ διετέλεσε σύμβουλος του υπουργού Άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ —ενός ανθρώπου που πλέον διώκεται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου.
Το προφίλ του Άιλαντ είναι ενδεικτικό της ιδεολογίας που κινεί αυτές τις εταιρείες. Σύμφωνα με έγγραφα του WikiLeaks, από το 2004 αποκαλούσε τη Γάζα «ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης». Τον Οκτώβριο του 2023, αρθρογραφώντας στο περιοδικό της βρετανικής φιλοϊσραηλινής οργάνωσης BICOM, υποστήριξε την απόλυτη πολιορκία, δηλώνοντας ωμά πως ο πληθυσμός της Γάζας έχει δύο επιλογές: «να μείνει και να λιμοκτονήσει ή να φύγει».
Σε άρθρο του στην εφημερίδα Yedioth Ahronoth, υπεραμύνθηκε της διακοπής παροχής καυσίμων, παραδεχόμενος ψυχρά πως αυτό θα σήμαινε ότι οι Παλαιστίνιοι θα παρουσίαζαν στον κόσμο «βρέφη νεκρά σε θερμοκοιτίδες» λόγω έλλειψης ρεύματος, κρίνοντας το ωστόσο ως «αναγκαία συνθήκη». Τον Νοέμβριο του 2023, κατήγγειλε τη διεθνή συμπάθεια προς τις γυναίκες της Γάζας και παρότρυνε ανοιχτά το Ισραήλ να διευκολύνει την εξάπλωση θανατηφόρων επιδημιών, θεωρώντας ότι αυτό θα μειώσει τις απώλειες του ισραηλινού στρατού. Αυτός ο άνθρωπος —ο εμπνευστής του περιβόητου «Σχεδίου των Στρατηγών» για τη βίαιη εκκένωση της βόρειας Γάζας δια της αποστέρησης νερού— συμβουλεύει σήμερα τον οργανισμό που κατηγορείται για παρεμβάσεις στις δυτικές δημοκρατίες.
: Το Βιομηχανικό Λογισμικό της Παραπληροφόρησης
Μια άλλη, εξίσου επικίνδυνη οντότητα είναι η λεγόμενη Team Jorge, η ύπαρξη της οποίας αποκαλύφθηκε τον Φεβρουάριο του 2023. Με επικεφαλής τον Ταλ Χανάν (Tal Hanan), πρώην πράκτορα των ισραηλινών ειδικών δυνάμεων, αυτή η ομάδα εργολάβων παραδέχθηκε ανοιχτά μπροστά σε μυστικούς ρεπόρτερ του Guardian ότι έχει χειραγωγήσει επιτυχώς περισσότερες από 30 εκλογικές αναμετρήσεις σε Αφρική, Νότια και Κεντρική Αμερική, Ευρώπη και ΗΠΑ τα τελευταία 20 χρόνια. Ο ίδιος ο Χανάν προσέφερε τις υπηρεσίες του ως «black ops» για μυστικές υπηρεσίες, πολιτικές καμπάνιες και ιδιώτες.
Το απόλυτο όπλο τους είναι το βιομηχανικού επιπέδου λογισμικό AIMS (Advanced Impact Media Solutions). Πρόκειται για έναν αυτοματοποιημένο ψηφιακό εγκέφαλο που ελέγχει χιλιάδες ψεύτικα, αλλά εξαιρετικά αληθοφανή προφίλ στο Twitter, το LinkedIn, το Facebook, το Telegram, το Gmail, το Instagram και το YouTube. Η πολυπλοκότητα είναι ασύλληπτη: αυτά τα avatar διαθέτουν ενεργούς λογαριασμούς στην Amazon με συνδεδεμένες πιστωτικές κάρτες, πορτοφόλια Bitcoin, ακόμα και λογαριασμούς στο Airbnb, ώστε να είναι πρακτικά αδύνατο να εντοπιστούν ως bot από τους μηχανισμούς ασφαλείας. Μέσω αυτού του αόρατου στρατού, κατακλύζουν τον δημόσιο διάλογο, πνίγουν την κριτική και επιβάλλουν ψηφιακά το αφήγημά τους.
Κρατική Στήριξη, Υποκλοπές και η Εκστρατεία «Hasbara»
Η τεχνολογική διείσδυση, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Το διαβόητο ισραηλινό λογισμικό παρακολούθησης Pegasus, δημιουργία της NSO Group, έχει αποτελέσει κεντρικό εργαλείο μαζικών υποκλοπών. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός Πολωνού πολιτικού, ο οποίος το 2021 αποδείχθηκε πως είχε χακαριστεί 33 φορές.
Ταυτόχρονα, καταγράφεται πλέον ευθεία και επίσημη κρατική εμπλοκή. Σύμφωνα με έρευνα των New York Times, το ισραηλινό Υπουργείο Υποθέσεων Διασποράς έβαλε στο στόχαστρο πολιτικούς των ΗΠΑ, δημιουργώντας αναρίθμητους ψεύτικους λογαριασμούς που αναπαρήγαγαν φιλοϊσραηλινά μηνύματα. Υιοθετώντας μια βαθιά κυνική προσέγγιση της «πολιτικής των ταυτοτήτων», τα προφίλ αυτά παρίσταναν τους μαύρους Αμερικανούς ή τις μεσήλικες Εβραίες γυναίκες, παρότι κάποιες φορές προδόθηκαν από χονδροειδή λάθη στην επιλογή φωτογραφιών. Για να συντηρηθεί αυτή η ασύλληπτων διαστάσεων μηχανή, η ισραηλινή κυβέρνηση αποφάσισε πρόσφατα να αυξήσει τον προϋπολογισμό της λεγόμενης «Hasbara» —του επίσημου κρατικού μηχανισμού προπαγάνδας— κατά σχεδόν πέντε φορές.
Η Διπλή Στάση και η Εκκωφαντική Σιωπή της Δύσης
Μπροστά σε αυτά τα συντριπτικά και τεκμηριωμένα στοιχεία, η αντίδραση της Δύσης αποκαλύπτει μια βαθιά και προβληματική υποκρισία. Όταν πρόσφατα προέκυψαν ενδείξεις για ρωσική ψηφιακή παρέμβαση στις εκλογές της Ρουμανίας —υπέρ ενός ακροδεξιού υποψηφίου—, το σύνολο του δυτικού πολιτικού κατεστημένου κινητοποιήθηκε αστραπιαία. Υπουργοί Εξωτερικών όπως ο Ντέιβιντ Λάμι προέβησαν σε δημόσιες καταδίκες, και η διαδικασία τελικά ακυρώθηκε. Παρόμοια ρητορική κυριάρχησε και στην εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ ή στο Brexit, όπου η «ξένη παρέμβαση» μονοπώλησε τον δημόσιο διάλογο.
Όταν όμως η παρέμβαση προέρχεται αποδεδειγμένα από το Ισραήλ, επικρατεί σιωπή. Ενώ ισραηλινές εταιρείες στηρίζουν συστηματικά ακροδεξιούς πολιτικούς και στοχοποιούν ανελέητα όσους αντιδρούν στην εξωτερική πολιτική του Τελ Αβίβ, τα δημοκρατικά αντανακλαστικά δείχνουν να αδρανούν. Ηγέτες όπως ο Ισπανός Πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, ο οποίος έχει επιδείξει υποστηρικτική στάση απέναντι στο παλαιστινιακό ζήτημα, βρίσκονται διαρκώς στο στόχαστρο αυτών των ψηφιακών επιθέσεων.
Ο απώτερος σκοπός αυτού του μηχανισμού δεν είναι μόνο η αλλοίωση ενός εκλογικού αποτελέσματος. Είναι, πρωτίστως, η αποτροπή. Η εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος φόβου σε οποιονδήποτε πολιτικό ή δημόσιο πρόσωπο τολμήσει να ασκήσει κριτική, απειλώντας τον με διαδικτυακό λιντσάρισμα και στοχευμένη κατασυκοφάντηση. Πρόκειται για μια μαζική, βιομηχανοποιημένη επίθεση στα θεμέλια των ολοένα και πιο εύθραυστων δημοκρατιών μας. Η αντιμετώπισή της απαιτεί, ως πρώτο βήμα, την ανάδειξη της αλήθειας μακριά από λογικές δύο μέτρων και δύο σταθμών.