«Κόψτε το εμπόριο με την Ισπανία»: η έκρηξη Τραμπ και η παγερή απάντηση της Μαδρίτης

Η κόντρα Τραμπ και Ισπανίας έφτασε στο αποκορύφωμά της. Ο Αμερικανός πρόεδρος διέταξε διακοπή κάθε εμπορίου με τη Μαδρίτη. Δηλαδή, χαρακτηρίζοντας τη χώρα «χαμένη υπόθεση». Μάλιστα, το είπε δημόσια, δίπλα στον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ. Όμως η Ισπανία απάντησε με παγερή ψυχραιμία. Έτσι, η επίθεση έπεσε στο κενό.

σχετικά άρθρα

Η Άγκυρα σφράγισε το «ΝΑΤΟ 3.0»: η Ευρώπη αναλαμβάνει, οι ΗΠΑ αποχωρούν

Τα Patriot που έλειψαν από το Κίεβο πήγαν στο Ιράν: το κουβάρι δύο πολέμων στην Άγκυρα

Ο Τραμπ γκρέμισε το ένα τείχος: άρση κυρώσεων στην Τουρκία, αλλά τα F-35 μένουν στον αέρα

Τι είπε ο Τραμπ

Ας δούμε πρώτα τα λόγια του. Η επίθεση ήταν σφοδρή και δημόσια. Πρώτον, ο Τραμπ αποκάλεσε την Ισπανία «τρομερό εταίρο» στο ΝΑΤΟ. Δηλαδή, κατηγορώντας τη ότι «δεν πληρώνει και δεν συμμετέχει». Μάλιστα, διέταξε τον υπουργό Οικονομικών να κόψει κάθε εμπόριο. Επιπλέον, ζήτησε να σταματήσουν «ακόμη και οι επισκέψεις». Όμως δεν είναι η πρώτη φορά. Γι’ αυτό η απειλή έμοιαζε ήδη γνώριμη.

Οι δύο αιτίες της οργής

Πίσω από την έκρηξη κρύβονται δύο συγκεκριμένες αφορμές. Και οι δύο αφορούν άρνηση της Μαδρίτης. Πρώτον, η Ισπανία απέρριψε τον στόχο του 5% για τις αμυντικές δαπάνες. Δηλαδή, τη μοναδική χώρα με ανοιχτό «όχι». Μάλιστα, αρνήθηκε και τις βάσεις της για τον πόλεμο του Ιράν. Επιπλέον, έκλεισε τον εναέριο χώρο της σε αμερικανικά αεροσκάφη. Όμως αυτά εξόργισαν τον Τραμπ. Γι’ αυτό η τιμωρία ήρθε ως αντίποινο.

Η παγερή απάντηση

Και εδώ η Μαδρίτη έκανε την έκπληξη. Απάντησε με αποστασιοποιημένη ψυχραιμία. Πρώτον, ο Σάντσεθ είπε ότι δεν υπάρχει καμία ένταση. Δηλαδή, ότι συζήτησε με τον Τραμπ ακόμη και για το Μουντιάλ. Μάλιστα, η υπουργός Υγείας ήταν πιο κοφτή. Επιπλέον, μίλησε για «σύγχυση της διπλωματίας με τον εκφοβισμό». Όμως η ψυχραιμία αυτή δεν ήταν τυχαία. Γι’ αυτό λειτούργησε ως όπλο.

Η ασπίδα των Βρυξελλών

Και τώρα το κρίσιμο σημείο που εξηγεί τα πάντα. Ο Τραμπ νομικά δεν μπορεί να πράξει αυτό που απειλεί. Πρώτον, η Ισπανία δεν έχει δικό της εμπόριο. Δηλαδή, το χειρίζεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για όλη την ΕΕ. Μάλιστα, υπάρχει ήδη εμπορική συμφωνία ΕΕ-ΗΠΑ. Επιπλέον, η Κομισιόν ζήτησε από την Ουάσιγκτον να την τηρήσει. Όμως ένας πρόεδρος δεν κόβει το εμπόριο με μία μόνο χώρα-μέλος. Γι’ αυτό η απειλή ήταν σε μεγάλο βαθμό κενή.

Τα νούμερα του παραλόγου

Ας δούμε και την οικονομική πλευρά. Η απειλή θα έβλαπτε και τις ίδιες τις ΗΠΑ. Πρώτον, το διμερές εμπόριο έφτασε τα 47 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025. Δηλαδή, με πλεόνασμα υπέρ των αμερικανικών εξαγωγών. Μάλιστα, οι ΗΠΑ πουλούν στην Ισπανία περισσότερα απ’ όσα αγοράζουν. Επιπλέον, μια διακοπή θα έπληττε αμερικανικές επιχειρήσεις. Όμως αυτό καθιστά την απειλή αυτοκαταστροφική. Γι’ αυτό δύσκολα θα υλοποιηθεί.

Το μπούμερανγκ

Πέρα από τα νομικά, η επίθεση γυρίζει μπούμερανγκ. Ο Σάντσεθ βγαίνει ενισχυμένος. Πρώτον, η κόντρα με τον Τραμπ ανεβάζει το κύρος του στο εσωτερικό. Δηλαδή, τον δείχνει ήρεμο ηγέτη που αντιστέκεται στον νταή. Μάλιστα, όσο ο Τραμπ ουρλιάζει, τόσο ο Σάντσεθ κερδίζει. Επιπλέον, ένας διπλωμάτης του ΝΑΤΟ το συνόψισε καίρια. Όμως η απάντηση, είπε, είναι «να χτίσουμε ένα πιο ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ». Γι’ αυτό η επίθεση επιταχύνει την αυτονομία.

Το ελληνικό μέτρο

Και τώρα το κομμάτι που αφορά την Αθήνα. Το δίδαγμα είναι άμεσο και χρήσιμο. Πρώτον, η ένταξη στην ΕΕ προστατεύει τις μικρομεσαίες χώρες. Δηλαδή, τους δίνει την ασπίδα των Βρυξελλών. Μάλιστα, καμία χώρα δεν στέκεται μόνη απέναντι σε μια υπερδύναμη. Επιπλέον, η Ελλάδα ισορροπεί συχνά ανάμεσα σε ΗΠΑ και ευρωπαϊκή γραμμή. Όμως η συλλογική δύναμη είναι το κλειδί. Γι’ αυτό η ευρωπαϊκή ενότητα μετρά όσο ποτέ.

Το ευρωπαϊκό διακύβευμα

Η υπόθεση θέτει ένα ευρύτερο δίλημμα στην ήπειρο. Αφορά τη στάση απέναντι στον Τραμπ. Πρώτον, ορισμένοι ηγέτες επιλέγουν τον κατευνασμό. Δηλαδή, προσπαθούν να αποφύγουν τη σύγκρουση. Μάλιστα, ο Σάντσεθ επιλέγει την ανοιχτή αντίσταση. Επιπλέον, ο εκφοβισμός δοκιμάζει τη συνοχή της Ευρώπης. Όμως η υποχώρηση ενθαρρύνει νέες πιέσεις. Γι’ αυτό το ευρωπαϊκό δίλημμα παραμένει ανοιχτό.

Η ουσία

Στο τέλος μένει μια καθαρή εικόνα. Η μεγάλη απειλή αποδείχθηκε σε μεγάλο βαθμό κενή. Πρώτον, ο Τραμπ δεν μπορεί νομικά να κόψει το εμπόριο με μία χώρα της ΕΕ. Όμως η επίθεσή του ενισχύει τον αντίπαλό του. Μάλιστα, επιταχύνει τη στροφή προς ένα πιο ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό ο εκφοβισμός γύρισε μπούμερανγκ. Τελικά, η παγερή ψυχραιμία αποδείχθηκε πιο δυνατή από την οργή.