Από τα λόγια στα συμβόλαια – Το ΝΑΤΟ δείχνει στον Τραμπ ότι η Ευρώπη πληρώνει πλέον για την άμυνά της

Η Σύνοδος της Άγκυρας ξεκίνησε με αμυντικές συμφωνίες δισεκατομμυρίων, καθώς ο Μαρκ Ρούτε επιχειρεί να αποδείξει στην Ουάσιγκτον ότι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι και ο Καναδάς μετατρέπουν τις υποσχέσεις σε πραγματική στρατιωτική ισχύ.

Από τα λόγια στα συμβόλαια – Το ΝΑΤΟ δείχνει στον Τραμπ ότι η Ευρώπη πληρώνει πλέον για την άμυνά της
Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε στη Σύνοδο της Άγκυρας, όπου οι σύμμαχοι παρουσιάζουν νέες αμυντικές συμφωνίες δισεκατομμυρίων ευρώ.

Το ΝΑΤΟ μπαίνει στη Σύνοδο της Άγκυρας με ένα καθαρό πολιτικό μήνυμα προς τον Ντόναλντ Τραμπ: η Ευρώπη και ο Καναδάς δεν μιλούν πλέον μόνο για αμυντικές δαπάνες, αλλά υπογράφουν συμβόλαια. Ο Μαρκ Ρούτε προβάλλει νέες συμφωνίες για drones, μεταγωγικά αεροσκάφη, εναέρια επιτήρηση και πυραυλικά συστήματα, σε μια προσπάθεια να δείξει ότι οι σύμμαχοι επενδύουν πραγματικά στην άμυνά τους και μειώνουν την εξάρτηση από τις ΗΠΑ.

σχετικά άρθρα

Η Άγκυρα γίνεται σκηνή για τη νέα αμυντική οικονομία του ΝΑΤΟ

Η πρώτη ημέρα της Συνόδου Κορυφής στην Άγκυρα δεν είχε μόνο διπλωματικές δηλώσεις. Είχε και συμβόλαια.

Στο NATO Summit Defence Industry Forum, η Συμμαχία έβαλε στο επίκεντρο την παραγωγή, τις κοινές προμήθειες και την ανάγκη τα χρήματα που δεσμεύουν τα κράτη να γίνουν πραγματικές στρατιωτικές δυνατότητες. Το ίδιο το ΝΑΤΟ περιγράφει το φόρουμ ως βασικό γεγονός για τη διατλαντική αμυντική παραγωγή, την επένδυση και την καινοτομία.

Ο Ρούτε είχε προαναγγείλει ότι οι σύμμαχοι πρέπει να παρουσιάσουν «σαφή, συγκεκριμένα και αξιόπιστα σχέδια» για να φτάσουν τον στόχο του 5% του ΑΕΠ σε άμυνα και ασφάλεια έως το 2035. Σύμφωνα με το NATO, οι ευρωπαίοι σύμμαχοι και ο Καναδάς επενδύουν ήδη περίπου 4% του ΑΕΠ σε άμυνα και ασφάλεια, έναν χρόνο μετά τη συμφωνία της Χάγης.

Drones, μεταγωγικά και πυραύλοι δείχνουν τη νέα κατεύθυνση

Οι ανακοινώσεις δεν αφορούν ένα μόνο οπλικό σύστημα.

Σύμφωνα με το Reuters, σύμμαχοι του ΝΑΤΟ κινούνται για αγορά έως πέντε MQ-4C Triton, προηγμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών επιτήρησης μεγάλης εμβέλειας της Northrop Grumman. Νορβηγία, Φινλανδία, Γερμανία και Δανία υπέγραψαν επιστολή προθέσεων για τη συμφωνία.

Παράλληλα, ο Ρούτε ανακοίνωσε τη δημιουργία κοινής στρατηγικής δύναμης αερομεταφορών με Airbus A400M και την επέκταση του στόλου ανεφοδιαστικών A330 MRTT. Η κίνηση καλύπτει ένα διαχρονικό ευρωπαϊκό κενό: την ικανότητα μεταφοράς στρατευμάτων, εξοπλισμού και καυσίμων χωρίς πλήρη εξάρτηση από τις ΗΠΑ.

Το Reuters καταγράφει επίσης συμφωνίες για GlobalEye αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης της Saab, παραγωγή ATACMS στην Ευρώπη από Lockheed Martin και Rheinmetall, καθώς και ευρωπαϊκή υποστήριξη για πυραύλους PAC-3.

Ο πραγματικός αποδέκτης είναι ο Τραμπ

Η χρονική στιγμή δεν είναι τυχαία.

Η Σύνοδος της Άγκυρας πραγματοποιείται με την παρουσία του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος πιέζει εδώ και χρόνια τους Ευρωπαίους να πληρώσουν περισσότερο για την άμυνά τους. Το Reuters έχει επισημάνει ότι η Σύνοδος στοχεύει και στη διαχείριση των εντάσεων με τον Αμερικανό πρόεδρο, ώστε η Συμμαχία να εμφανιστεί ενωμένη και αξιόπιστη.

Γι’ αυτό οι αμυντικές συμφωνίες λειτουργούν ως πολιτικό επιχείρημα. Ο Ρούτε επιχειρεί να πείσει την Ουάσιγκτον ότι η Ευρώπη δεν υπόσχεται απλώς. Αγοράζει, παράγει και οργανώνει κοινές δυνατότητες.

Η βασική φράση πίσω από τη Σύνοδο είναι απλή: αν οι ΗΠΑ ζητούν περισσότερη ευρωπαϊκή ευθύνη, η Ευρώπη θέλει να δείξει ότι αρχίζει να την αναλαμβάνει.

Η Ευρώπη προσπαθεί να χτίσει δική της βιομηχανική ισχύ

Η μεγάλη αλλαγή δεν αφορά μόνο τα ποσοστά δαπανών.

Το ΝΑΤΟ θέλει να αυξήσει την παραγωγή όπλων, πυρομαχικών, συστημάτων επιτήρησης και αεροπορικών δυνατοτήτων. Η Ουκρανία έδειξε ότι οι δυτικές αποθήκες δεν επαρκούν για παρατεταμένο πόλεμο υψηλής έντασης. Έτσι, οι σύμμαχοι δεν συζητούν πλέον μόνο «πόσα ξοδεύουν», αλλά «τι παράγουν» και «πόσο γρήγορα».

Η Ολλανδία, για παράδειγμα, ανακοίνωσε αμυντικές συμφωνίες άνω των 3 δισ. ευρώ, με συνεργασίες σε αντιαεροπορική άμυνα και ναυπηγικά προγράμματα. Η ολλανδική κυβέρνηση τις παρουσιάζει ως συγκεκριμένα σχέδια και όχι απλές υποσχέσεις.

Γιατί αφορά την Ελλάδα

Η Ελλάδα έχει άμεσο ενδιαφέρον από αυτή τη στροφή.

Πρώτον, η αύξηση των ευρωπαϊκών αμυντικών δαπανών μπορεί να ανοίξει νέες δυνατότητες για κοινές προμήθειες, συμπαραγωγές και συμμετοχή ελληνικών εταιρειών σε αλυσίδες αξίας. Η χώρα ήδη επενδύει σημαντικά στην άμυνα και μπορεί να διεκδικήσει ρόλο σε προγράμματα συντήρησης, ναυπηγείων, ηλεκτρονικών, drones και κυβερνοασφάλειας.

Δεύτερον, η έμφαση σε αερομεταφορές, επιτήρηση και αντιαεροπορική άμυνα αφορά άμεσα την Ανατολική Μεσόγειο. Η περιοχή της Ελλάδας συνδέει Μαύρη Θάλασσα, Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική και Ευρώπη. Όσο το ΝΑΤΟ επενδύει σε ταχεία μεταφορά δυνάμεων και έλεγχο εναέριου χώρου, τόσο αυξάνεται η αξία ελληνικών υποδομών, λιμανιών και βάσεων.

Τρίτον, η αμυντική αναβάθμιση της Ευρώπης αλλάζει και το πλαίσιο των ελληνοτουρκικών ισορροπιών. Η Τουρκία φιλοξενεί τη Σύνοδο και προβάλλει τη δική της αμυντική βιομηχανία. Η Αθήνα δεν μπορεί να παρακολουθεί παθητικά μια νέα ευρωπαϊκή αμυντική αγορά που κινείται γρήγορα.

Η μεγάλη εικόνα, το ΝΑΤΟ περνά από την πολιτική δέσμευση στη βιομηχανική κινητοποίηση

Η Σύνοδος της Άγκυρας δείχνει ότι το ΝΑΤΟ περνά σε νέα φάση. Μετά την Ουκρανία, οι σύμμαχοι κατάλαβαν ότι η αποτροπή δεν χτίζεται μόνο με δηλώσεις κορυφής. Χτίζεται με γραμμές παραγωγής, συμβόλαια, αποθέματα και κοινές δυνατότητες.

Ο Ρούτε θέλει να παρουσιάσει στον Τραμπ μια Συμμαχία που πληρώνει περισσότερο και παράγει περισσότερο. Οι Ευρωπαίοι θέλουν να δείξουν ότι μπορούν να σηκώσουν μεγαλύτερο βάρος. Οι αμυντικές βιομηχανίες βλέπουν μια αγορά που αλλάζει κλίμακα.

Το ερώτημα για την Ευρώπη δεν είναι πλέον αν θα αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες. Το ερώτημα είναι αν θα μετατρέψει τα δισεκατομμύρια σε πραγματική ισχύ πριν η επόμενη κρίση τη βρει ξανά απροετοίμαστη.