100 δισ. για 12 υποβρύχια: ο Καναδάς επιλέγει τη γερμανική TKMS — τον κατασκευαστή των ελληνικών υποβρυχίων

Ο Καναδάς πήρε μια ιστορική αμυντική απόφαση. Επέλεξε τη γερμανική εταιρεία TKMS για τα νέα του υποβρύχια. Δηλαδή, έναντι της νοτιοκορεατικής ανταγωνίστριας Hanwha. Μάλιστα, πρόκειται για έως δώδεκα υποβρύχια. Όμως το κόστος φτάνει τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε βάθος τριακονταετίας. Έτσι, μιλάμε για τη μεγαλύτερη προμήθεια στην ιστορία της χώρας.

σχετικά άρθρα

«Ξοδεύετε για αμερικανικά όπλα»: γιατί η Ισπανία επιμένει στο «όχι» στο 5% του ΝΑΤΟ

Το μήνυμα από τον βυθό: η κινεζική πυραυλική δοκιμή που ανάγκασε το ΝΑΤΟ να μιλήσει

Ο ισχυρότερος στρατός της Ευρώπης: η Γερμανία δανείζεται 118 δισ. για να εξοπλιστεί

Τι ακριβώς αποφασίστηκε

Ας δούμε πρώτα τα γεγονότα. Η ανακοίνωση ήρθε από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Πρώτον, ο Μαρκ Κάρνεϊ επέλεξε την κοινή γερμανο-νορβηγική προσφορά. Δηλαδή, το υποβρύχιο τύπου 212CD της TKMS. Μάλιστα, το ανακοίνωσε στο Χάλιφαξ πριν φύγει για την Άγκυρα. Επιπλέον, μίλησε για επενδύσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων στον Καναδά. Όμως οι διαπραγματεύσεις για το τελικό συμβόλαιο συνεχίζονται. Γι’ αυτό η επιλογή είναι προτίμηση, όχι υπογραφή ακόμη.

Η γερμανική νίκη

Και εδώ αρχίζει το πρώτο μεγάλο νόημα. Η νίκη ανήκει στη γερμανική βιομηχανία. Πρώτον, η TKMS είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μη πυρηνικών υποβρυχίων. Δηλαδή, προμηθεύει περίπου το 70% του στόλου του ΝΑΤΟ. Μάλιστα, κέρδισε ένα από τα μεγαλύτερα συμβόλαια παγκοσμίως. Επιπλέον, το πέτυχε έναντι ενός ισχυρού ασιατικού ανταγωνιστή. Όμως η επιτυχία δεν είναι τυχαία. Γι’ αυτό δένει με τη γενικότερη γερμανική αμυντική άνοδο.

Η σύνδεση με το Αιγαίο

Και τώρα το κομμάτι που μας αφορά άμεσα. Η επιλογή έχει σαφή ελληνική διάσταση. Πρώτον, η TKMS κατασκευάζει και τα ελληνικά υποβρύχια. Δηλαδή, τα σκάφη τύπου 214 του Πολεμικού Ναυτικού. Μάλιστα, θεωρούνται από τα καλύτερα της Μεσογείου. Επιπλέον, ο Καναδάς επιλέγει τώρα τον ίδιο κατασκευαστή. Όμως αυτό επιβεβαιώνει την ποιότητα της γερμανικής τεχνολογίας. Γι’ αυτό η καναδική απόφαση «ψηφίζει» ό,τι ήδη εμπιστεύεται η Αθήνα.

Η Γερμανία γίνεται εξαγωγέας

Πίσω από τη νίκη κρύβεται μια μεγαλύτερη στροφή. Η Γερμανία αλλάζει ρόλο στην άμυνα. Πρώτον, μόλις ανακοίνωσε τεράστια αύξηση των αμυντικών δαπανών της. Δηλαδή, τον μεγαλύτερο επανεξοπλισμό εδώ και δεκαετίες. Μάλιστα, τώρα προβάλλεται και ως εξαγωγέας όπλων. Επιπλέον, η TKMS μιλά ήδη για στόλο έως 24 ίδιων υποβρυχίων. Όμως αυτό ενισχύει τη γερμανική βιομηχανική ισχύ. Γι’ αυτό το Βερολίνο επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο.

Οι μεσαίοι που δεν εμπιστεύονται πια

Υπάρχει και ένα βαθύτερο ρεύμα πίσω από την επιλογή. Οι μεσαίες δυνάμεις αλλάζουν στρατηγική. Πρώτον, ο Καναδάς θέλει να μειώσει την εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Δηλαδή, ειδικά στην υποθαλάσσια επιτήρηση. Μάλιστα, οι σχέσεις Οτάβας-Ουάσιγκτον περνούν εντάσεις. Επιπλέον, η επιλογή ευρωπαϊκού εταίρου δείχνει διαφοροποίηση. Όμως η κίνηση γίνεται μέσα στο ΝΑΤΟ, όχι εναντίον του. Γι’ αυτό μιλάμε για διαφοροποίηση, όχι για ρήξη.

Γιατί κέρδισε το ΝΑΤΟ

Δίκαιο είναι να δούμε τον πραγματικό λόγο της επιλογής. Δεν ήταν απλώς αντι-αμερικανισμός. Πρώτον, η TKMS πρόβαλε το ατού της ως μέλος του ΝΑΤΟ. Δηλαδή, τη διαλειτουργικότητα με τους συμμάχους. Μάλιστα, η Νότια Κορέα δεν ανήκει στη συμμαχία. Επιπλέον, τα ίδια υποβρύχια σε Γερμανία, Νορβηγία και Καναδά δίνουν πλεονέκτημα. Όμως αυτό μετρά τεράστια σε μια κρίση. Γι’ αυτό ο συμμαχικός παράγοντας έγινε καθοριστικός.

Η μάχη κάτω από τον πάγο

Πέρα από τα υποβρύχια, υπάρχει και ένα γεωγραφικό διακύβευμα. Η πραγματική μάχη δίνεται στον Βορρά. Πρώτον, τα υποβρύχια προορίζονται για την Αρκτική. Δηλαδή, για μια περιοχή που «ανοίγει» λόγω της κλιματικής αλλαγής. Μάλιστα, Ρωσία και Κίνα πλησιάζουν όλο και πιο κοντά. Επιπλέον, ο ίδιος ο Τραμπ διεκδικεί τη Γροιλανδία. Όμως η αρκτική κυριαρχία γίνεται νέο πεδίο ανταγωνισμού. Γι’ αυτό ο Καναδάς θωρακίζει τα βόρεια σύνορά του.

Το ευρωπαϊκό διακύβευμα

Η υπόθεση έχει και ξεκάθαρη ευρωπαϊκή ανάγνωση. Δείχνει την ισχύ της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Πρώτον, ένα ευρωπαϊκό consortium κέρδισε έναν ασιατικό ανταγωνιστή. Δηλαδή, σε μια κρίσιμη, στρατηγική προμήθεια. Μάλιστα, οι μεσαίες δυνάμεις χτίζουν δικά τους δίκτυα συνεργασίας. Επιπλέον, αυτό ενισχύει την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία. Όμως η τάση αυτή εξαπλώνεται σταθερά. Γι’ αυτό η Ευρώπη κερδίζει έδαφος στην παγκόσμια αγορά όπλων.

Το ελληνικό μέτρο

Και τώρα η δική μας οπτική. Η απόφαση αφορά έμμεσα και την Αθήνα. Πρώτον, η Ελλάδα εμπιστεύεται ήδη τη γερμανική τεχνολογία υποβρυχίων. Δηλαδή, τον ίδιο κατασκευαστή που επέλεξε ο Καναδάς. Μάλιστα, η ευρωπαϊκή αμυντική συνεργασία ανοίγει ευκαιρίες. Επιπλέον, η ελληνική βιομηχανία μπορεί να αναζητήσει ρόλο. Όμως ο ναυτικός ανταγωνισμός στη Μεσόγειο παραμένει έντονος. Γι’ αυτό η ποιότητα του στόλου είναι εθνικό ζήτημα.

Η ουσία

Στο τέλος μένει μια καθαρή εικόνα. Ο Καναδάς επέλεξε την ασφάλεια του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης. Πρώτον, εμπιστεύτηκε τη γερμανική τεχνολογία για τα υποβρύχιά του. Όμως ταυτόχρονα μείωσε την εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Μάλιστα, οι μεσαίες δυνάμεις χτίζουν νέες συμμαχίες. Γι’ αυτό η απόφαση ξεπερνά κατά πολύ τα δώδεκα σκάφη. Τελικά, στη νέα εποχή, η αυτονομία περνά μέσα από τις συμμαχίες.