Το χρήμα της σιωπής: ο δισεκατομμυριούχος Λίον Μπλακ, τα 158 εκατ. στον Έπσταϊν και οι μυστικές συμφωνίες

Η υπόθεση Έπσταϊν φτάνει ξανά στην καρδιά της παγκόσμιας ελίτ. Συγκεκριμένα, ο δισεκατομμυριούχος Λίον Μπλακ κατέθεσε στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής. Μάλιστα, υπερασπίστηκε τα 158 εκατομμύρια δολάρια που πλήρωσε στον Τζέφρι Έπσταϊν. Δηλαδή, τα παρουσίασε ως αμοιβές για φορολογικό και περιουσιακό σχεδιασμό. Όμως αρνήθηκε να απαντήσει για τα συμφωνητικά σιωπής. Έτσι, η πραγματική είδηση δεν είναι η υπεράσπιση, αλλά η άρνηση.

σχετικά άρθρα

Η μάχη για το Ορμούζ: οι ΗΠΑ χτυπούν το Ιράν — η εκεχειρία ραγίζει στο πιο εκρηκτικό σημείο

Η Γαλλία χάνει ακόμη ένα προπύργιο στην Αφρική – Η Μπουρκίνα Φάσο αλλάζει τη γεωπολιτική ισορροπία στο Σαχέλ

Ο επικεφαλής της ΙΑΕΑ επιβεβαιώνει: O διεθνής οργανισμός αποκτά πρόσβαση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν

Ο Μπλακ έφυγε από την κατάθεση με δύο κλητεύσεις στο χέρι. Πρώτον, ο πρόεδρος της επιτροπής Τζέιμς Κόμερ τις επέδωσε επιτόπου. Δηλαδή, επειδή ο Μπλακ αρνήθηκε ερωτήσεις για τα NDAs, τα συμφωνητικά εμπιστευτικότητας. Μάλιστα, η μία τον υποχρεώνει να επιστρέψει στις 16 Ιουλίου. Επιπλέον, αυτή τη φορά ενόρκως και με βιντεοσκόπηση. Όμως η δεύτερη απαιτεί να παραδώσει όλα τα συμφωνητικά. Γι’ αυτό η επιτροπή θεωρεί την πληροφορία «ζωτική».

Τι ψάχνει η επιτροπή

Το ερώτημα της επιτροπής αγγίζει τον πυρήνα του σκανδάλου. Πρώτον, θέλει να μάθει αν ο Έπσταϊν συνέταξε ή διαχειρίστηκε τα συμφωνητικά. Δηλαδή, συμφωνίες σιωπής με γυναίκες. Μάλιστα, διερευνά αν εμπλεκόταν στην καταβολή χρημάτων προς αυτές. Επιπλέον, ψάχνει τον ρόλο του πέρα από τον «οικονομικό σύμβουλο». Όμως ο Μπλακ κράτησε κλειστά τα στόματα. Γι’ αυτό η σιωπή του έγινε η ίδια είδηση.

Πίσω από τους αριθμούς υπάρχει μια εκρηκτική καταγγελία. Πρώτον, ο Γερουσιαστής Ρον Γουάιντεν ολοκλήρωσε τετραετή έρευνα. Δηλαδή, παρέπεμψε τα ευρήματα στην επιτροπή της Βουλής. Μάλιστα, ισχυρίζεται ότι ο Έπσταϊν λειτούργησε ως «μεσάζων». Επιπλέον, ότι πλήρωνε γυναίκες για λογαριασμό του Μπλακ. Όμως ο Μπλακ τα χαρακτήρισε «καθαρές εικασίες». Γι’ αυτό η αντιπαράθεση μένει ανοιχτή και βαριά.

Η γραμμή άμυνας του Μπλακ

Ο δισεκατομμυριούχος έχτισε μια προσεκτική υπεράσπιση. Πρώτον, δήλωσε ότι ποτέ δεν κακοποίησε γυναίκα. Δηλαδή, αρνήθηκε κάθε σχέση με ανήλικη ή με εμπορία ανθρώπων. Μάλιστα, είπε ότι ο Έπσταϊν τον «εξαπάτησε» οικονομικά. Συγκεκριμένα, νόμιζε πως πλήρωνε 95 εκατομμύρια, όχι 158. Όμως παρουσίασε τα ποσά ως αμοιβές για πραγματικές υπηρεσίες. Γι’ αυτό επέμεινε ότι δεν διέπραξε κανένα αδίκημα.

Ο Μπλακ φρόντισε να μη μείνει μόνος στο κάδρο. Πρώτον, ανέφερε ότι το δίκτυο Έπσταϊν περιλάμβανε ισχυρά ονόματα. Δηλαδή, πρόσωπα της πολιτικής, της οικονομίας και της τεχνολογίας. Μάλιστα, τόνισε ότι πολλοί «σεβαστοί» τον εμπιστεύονταν. Επιπλέον, η επιτροπή έχει ήδη καλέσει δεκαέξι μάρτυρες. Όμως ανάμεσά τους πρόσωπα κορυφαίου κύρους. Γι’ αυτό η υπόθεση αγγίζει μια ολόκληρη ελίτ.

Η υποδομή της ατιμωρησίας

Εδώ κρύβεται το βαθύτερο νόημα της υπόθεσης. Πρώτον, ο επικεφαλής των Δημοκρατικών το έθεσε ωμά. Δηλαδή, είπε ότι ο Έπσταϊν δεν θα δρούσε «χωρίς την υποστήριξη του Μπλακ». Μάλιστα, το χρήμα των ισχυρών λειτούργησε ως υποδομή. Επιπλέον, τα συμφωνητικά σιωπής αγόρασαν χρόνια σιωπής. Όμως κανείς δεν λογοδότησε επί χρόνια. Γι’ αυτό το ερώτημα ξεπερνά ένα μόνο πρόσωπο.

Η έρευνα έχει μετατραπεί και σε κομματικό όπλο. Πρώτον, οι Δημοκρατικοί ζητούν κατάθεση και από τον Τραμπ. Δηλαδή, λόγω της γνωστής παλιάς φιλίας του με τον Έπσταϊν. Μάλιστα, οι Ρεπουμπλικάνοι αρνούνται, επικαλούμενοι έλλειψη στοιχείων. Επιπλέον, η υπόθεση πολώνει βαθιά την Ουάσιγκτον. Όμως τα θύματα κινδυνεύουν να χαθούν μέσα στην αντιπαράθεση. Γι’ αυτό η ουσία συχνά υποχωρεί πίσω από την πολιτική.

Η υπόθεση αγγίζει κατευθείαν και την Ευρώπη. Πρώτον, η ΕΕ νομοθετεί ήδη κατά της κατάχρησης των συμφωνητικών σιωπής. Δηλαδή, μετά το κίνημα #MeToo και τις αποκαλύψεις για εργασιακή κακοποίηση. Μάλιστα, η διαφάνεια στις ροές πλούτου παραμένει μεγάλο ευρωπαϊκό ζήτημα. Επιπλέον, η Ελλάδα συζητά κι αυτή τη χρήση τέτοιων ρητρών. Όμως το βάθος του προβλήματος είναι παγκόσμιο. Γι’ αυτό η λογοδοσία των ισχυρών αφορά κάθε κοινωνία.

Η μεγάλη εικόνα

Η μεγάλη εικόνα ξεπερνά κατά πολύ ένα όνομα. Πρώτον, δείχνει πώς ο πλούτος μπορεί να αγοράζει σιωπή. Δηλαδή, μέσα από αμοιβές, δίκτυα και νομικά εργαλεία. Όμως η πίεση για διαφάνεια μεγαλώνει σταθερά. Μάλιστα, η επιτροπή επιμένει να φτάσει ως το τέλος. Γι’ αυτό η επόμενη κατάθεση, ενόρκως, αποκτά μεγάλη σημασία. Τελικά, το ζητούμενο δεν είναι ένα ποσό, αλλά η λογοδοσία.