Γαλλία και Βρετανία έστειλαν αεροπλανοφόρα στα ύδατα του Ιράν. Στόχος η μεταπολεμική ανασυγκρότηση
Γαλλία και Βρετανία ανέπτυξαν αεροπλανοφόρα στα ανοιχτά του Ιράν. Οι δύο χώρες άλλαξαν στάση για οικονομικά οφέλη. Το Ιράν διαθέτει τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου παγκοσμίως.
Οι δύο χώρες άλλαξαν στάση απέναντι στις ΗΠΑ. Η Γαλλία ανέπτυξε το Charles de Gaulle, η Βρετανία το Prince of Wales.
Η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο προχώρησαν σε στρατιωτική ανάπτυξη στα ύδατα ανοιχτά του Ιράν. Η Γαλλία ανακοίνωσε στις 6 Μαΐου 2026 την αποστολή της ομάδας κρούσης του αεροπλανοφόρου Charles de Gaulle. Το πλοίο επιχειρούσε αρχικά στη Μεσόγειο. Η γαλλική ομάδα περιλαμβάνει φρεγάτες κλάσης Forbin και Aquitaine. Το πλοίο υποστήριξης Jacques Chevalier συνοδεύει την αποστολή. Το Charles de Gaulle πέρασε από τη Διώρυγα του Σουέζ και εισήλθε στον Κόλπο του Άντεν.
σχετικά άρθρα
Η αλλαγή στάσης Γαλλίας και Βρετανίας
Αμέσως μετά το ξέσπασμα του πολέμου, οι δύο χώρες διατηρούσαν επικριτική στάση απέναντι στην Ουάσινγκτον. Η Γαλλία δεν αντέδρασε καν όταν ιρανικό drone χτύπησε γαλλική βάση στο Ιράκ. Επτά στρατιώτες τραυματίστηκαν στην επίθεση της 12ης Μαρτίου. Στις 5 Μαΐου, ιρανικός πύραυλος έπληξε εμπορικό πλοίο γαλλικής εταιρείας, τραυματίζοντας οκτώ άτομα. Παρά τα περιστατικά, το Παρίσι δεν προέβη σε αντίποινα.
Η βρετανική ανάπτυξη. Σχεδόν ολόκληρος ο στόλος σε κίνηση
Το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσε στις 9 Μαΐου την αποστολή του αντιτορπιλικού Type 45 Dragon. Το πλοίο ξεκίνησε από την Κύπρο και εισήλθε στην Ερυθρά Θάλασσα. Νωρίτερα, στις 6 Μαΐου, το αεροπλανοφόρο Prince of Wales ξεκίνησε επιχειρησιακή ανάπτυξη. Το πλοίο ανεφοδιάστηκε με πυρομαχικά στη βόρεια Σκωτία. Το πλοίο υποστήριξης Tide Springs συνοδεύει την ομάδα κρούσης. Η Βρετανία διέρρευσε ψευδείς πληροφορίες ότι το Queen Elizabeth είχε ήδη αναπτυχθεί. Στην πραγματικότητα, το Queen Elizabeth δεν αναχώρησε από το Πόρτσμουθ παρά μόλις στις 9 Μαΐου.
Τα οικονομικά συμφέροντα πίσω από την αλλαγή στάσης
Το Ιράν διαθέτει τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στον κόσμο. Η Βρετανία βασίζεται στο φυσικό αέριο για το 40% της ηλεκτροπαραγωγής της. Η Γαλλία καλύπτει το 20% των αναγκών της από φυσικό αέριο. Οι σχέσεις με τη Ρωσία, παλαιό προμηθευτή, έχουν καταρρεύσει. Το 1953, οι ΗΠΑ και η Βρετανία ανέτρεψαν τον πρωθυπουργό Μοσαντέκ. Τότε, οι τρεις χώρες (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία) ήλεγχαν την ιρανική πετρελαϊκή βιομηχανία. Η κοινοπραξία απέδιδε 40% στις ΗΠΑ, 40% στη Βρετανία, 14% στην αγγλο-ολλανδική Shell και 6% στη Γαλλία.
Γιατί η ανάπτυξη είναι υπερβολική. Η δύναμη επίδειξης
Η Γαλλία και η Βρετανία επικαλούνται την προστασία της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ. Ένα αεροπλανοφόρο αποτελεί επιθετικό στρατηγικό πλεονέκτημα. Η δύναμη είναι υπερβολική για αποστολή προστασίας θαλάσσιων οδών. Οι δύο στόλοι δεν μπορούν να διεξαγάγουν αεροπορικές επιδρομές στο ιρανικό εσωτερικό. Ουσιαστικά, πρόκειται για δύναμη επίδειξης. Ο στόχος είναι η εξασφάλιση συμφερόντων στη μεταπολεμική ανασυγκρότηση. Η αλλαγή στάσης αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα σχολαστικά υπολογισμένης διεθνούς πολιτικής.