Δέκα χρόνια μετά την απόφαση διεθνούς διαιτητικού δικαστηρίου στη Χάγη για τη Νότια Σινική Θάλασσα, η διαμάχη ανάμεσα στην Κίνα και τις γειτονικές χώρες παραμένει ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία έντασης στην Ασία.

σχετικά άρθρα

Δέκα πύραυλοι σε ένα μαχητικό: ο «Κρυμμένος Δράκος» σε «beast mode» αλλάζει τη λογική της αερομαχίας

Μέτωπο κατά των κινεζικών διεκδικήσεων – ΕΕ και 14 χώρες επαναβεβαιώνουν την απόφαση για τη Νότια Σινική Θάλασσα

Όταν ο ισχυρός αγνοεί το δίκαιο: η Κίνα, οι Φιλιππίνες και ένα μάθημα για την Ελλάδα

Η απόφαση της 12ης Ιουλίου 2016 έκρινε ότι η Κίνα δεν διαθέτει νομική βάση για τις εκτεταμένες ιστορικές αξιώσεις της στην περιοχή. Ωστόσο, το Πεκίνο απέρριψε τη διαδικασία και συνεχίζει να θεωρεί ότι διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα σε μεγάλο μέρος της θαλάσσιας ζώνης.

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η Κίνα χρειάζεται να ενισχύσει τη διπλωματική της δράση και να αναζητήσει μηχανισμούς διαλόγου, καθώς η απόφαση της Χάγης δεν περιόρισε τις αντιπαραθέσεις στην περιοχή.

Η απόφαση της Χάγης παραμένει το επίκεντρο της σύγκρουσης

Το 2016, δικαστήριο που συγκροτήθηκε βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) δικαίωσε σε μεγάλο βαθμό τις Φιλιππίνες.

Το δικαστήριο απέρριψε την κινεζική θεωρία των «ιστορικών δικαιωμάτων» πάνω σε τεράστιες θαλάσσιες περιοχές και έκρινε ότι οι διεκδικήσεις του Πεκίνου δεν στηρίζονται στο διεθνές δίκαιο.

Η Κίνα δεν συμμετείχε στη διαδικασία και χαρακτήρισε την απόφαση «άκυρη και χωρίς δεσμευτική ισχύ».

Παρά την απόρριψη από το Πεκίνο, πολλές χώρες συνεχίζουν να επικαλούνται την απόφαση ως νομικό σημείο αναφοράς για την περιοχή.

Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι επαναφέρουν το ζήτημα

Με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα ετών από την απόφαση, 14 χώρες, με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις Φιλιππίνες, επανέλαβαν ότι η απόφαση της Χάγης παραμένει τελεσίδικη.

Οι χώρες αυτές κατηγόρησαν την Κίνα ότι δημιουργεί εντάσεις μέσω ενεργειών που επηρεάζουν την ελευθερία ναυσιπλοΐας και την ασφάλεια στην περιοχή.

Η Ουάσινγκτον υποστηρίζει ότι όλες οι διαφορές πρέπει να αντιμετωπίζονται βάσει του διεθνούς δικαίου και της UNCLOS.

Το Πεκίνο, αντίθετα, θεωρεί ότι οι εξωτερικές παρεμβάσεις αυξάνουν την ένταση και επιμένει ότι οι διαφορές πρέπει να λύνονται μέσω απευθείας διαπραγματεύσεων.

Η Κίνα επιλέγει τον διάλογο αλλά δεν αλλάζει θέση

Το Πεκίνο παρουσιάζει τη διπλωματία ως βασικό εργαλείο επίλυσης των διαφορών. Ωστόσο, δεν δείχνει διάθεση να εγκαταλείψει τις βασικές του θέσεις για τη Νότια Σινική Θάλασσα.

Η κινεζική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι διαθέτει ιστορικά δικαιώματα στην περιοχή και απορρίπτει τις κατηγορίες για παραβίαση του διεθνούς δικαίου.

Παράλληλα, η Κίνα επιδιώκει συμφωνίες με χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας ώστε να περιορίσει τις κρίσεις και να διατηρήσει την επιρροή της.

Η στρατηγική σημασία της Νότιας Σινικής Θάλασσας

Η περιοχή αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους διαδρόμους παγκοσμίως.

Εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια εμπορίου περνούν κάθε χρόνο από τα συγκεκριμένα ύδατα, ενώ η περιοχή διαθέτει σημαντικά αποθέματα αλιευτικών πόρων και πιθανές ενεργειακές πηγές.

Η Κίνα, οι Φιλιππίνες, το Βιετνάμ, η Μαλαισία, το Μπρουνέι και η Ταϊβάν διατηρούν διαφορετικές αξιώσεις σε νησιά, υφάλους και θαλάσσιες ζώνες.

Για το Πεκίνο, η περιοχή αποτελεί ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, αποτελεί δοκιμασία για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα.

Η επόμενη δεκαετία θα κρίνει την ισορροπία στην Ασία

Δέκα χρόνια μετά τη Χάγη, η απόφαση δεν κατάφερε να σταματήσει την αντιπαράθεση.

Η Κίνα συνεχίζει να ενισχύει την παρουσία της στην περιοχή, ενώ οι ΗΠΑ αυξάνουν τη συνεργασία τους με χώρες που αμφισβητούν τις κινεζικές διεκδικήσεις.

Το μεγάλο ερώτημα αφορά το αν το Πεκίνο και οι αντίπαλοί του μπορούν να δημιουργήσουν έναν σταθερό μηχανισμό διαχείρισης κρίσεων πριν μια νέα ναυτική αντιπαράθεση προκαλέσει μεγαλύτερη σύγκρουση.

Η Νότια Σινική Θάλασσα παραμένει ένα από τα σημαντικότερα γεωπολιτικά μέτωπα του 21ου αιώνα.