Ο «Indiana Jones» του Γ’ Ράιχ και το Κυνήγι της Χαμένης Ατλαντίδας στο Θιβέτ
Η σκοτεινή αποστολή των SS στα Ιμαλάια, η ψευδοεπιστήμη του Χίμλερ και το «συμβόλαιο με τον διάβολο» ενός φιλόδοξου ζωολόγου που αναζητούσε τις ρίζες της άριας φυλής
Το 1938, ενώ η Ευρώπη βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού και η γερμανική πολεμική μηχανή ζέσταινε τις μηχανές της, μια ιδιότυπη ομάδα επιστημόνων ξεκινούσε για έναν προορισμό που τότε φάνταζε εξωπραγματικός: το ιερό και απόκρημνο Θιβέτ. Δεν επρόκειτο για μια απλή εξερευνητική αποστολή. Οι άνδρες αυτοί ήταν η ελίτ των επιστημόνων των SS, απεσταλμένοι του πιο ισχυρού και τρομακτικού άνδρα της ναζιστικής Γερμανίας μετά τον Χίτλερ, του Χάινριχ Χίμλερ.
σχετικά άρθρα
Ο αρχηγός της αποστολής, ο 26χρονος ζωολόγος Έρνστ Σέφερ, ήταν ένας «Indiana Jones» του Τρίτου Ράιχ. Φιλόδοξος, γοητευτικός και δεινός κυνηγός, ο Σέφερ είχε ήδη επισκεφθεί το Θιβέτ με αμερικανικές αποστολές. Όμως αυτή τη φορά, το τίμημα για τη χρηματοδότηση των ονείρων του ήταν βαρύ. Ο Χίμλερ δεν ζητούσε απλώς καταγραφή της πανίδας· αναζητούσε τις αποδείξεις ενός παράλογου μύθου.
Η Εμμονή με την Ατλαντίδα και την Άρια Φυλή
Για τον Χάινριχ Χίμλερ, η Ατλαντίδα δεν ήταν παραμύθι, αλλά ιστορικό γεγονός. Πίστευε ότι οι επιζώντες της χαμένης ηπείρου ήταν μια ανώτερη φυλή που έδωσε τα φώτα του πολιτισμού στην αρχαία Ελλάδα, τη Ρώμη και την Αίγυπτο. Κατά την κοσμοθεωρία του, οι Γερμανοί «Άριοι» ήταν οι άμεσοι απόγονοι αυτών των ημίθεων.
Ο Χίμλερ υπέθετε ότι μετά την καταστροφή της Ατλαντίδας, οι καθαρόαιμοι επιζώντες κατέφυγαν στα απρόσιτα υψίπεδα του Θιβέτ. Εκεί, προστατευμένοι από τα βουνά, θα είχαν διατηρήσει το γενετικό τους υλικό αναλλοίωτο. Η αποστολή του Σέφερ είχε έναν κύριο στόχο: να βρει αυτούς τους «ξαδέλφους» της γερμανικής φυλής και να αποδείξει επιστημονικά την ανωτερότητά τους.
Ahnenerbe: Η Επιστήμη στην Υπηρεσία της Προπαγάνδας
Για να στηρίξει αυτές τις θεωρίες, ο Χίμλερ ίδρυσε την Ahnenerbe (Κληρονομιά των Προγόνων), έναν οργανισμό που στρατολογούσε επιστήμονες πρόθυμους να ξαναγράψουν την ιστορία. Ο Σέφερ, αν και ως σοβαρός επιστήμονας χλεύαζε τις θεωρίες περί Ατλαντίδας, δέχτηκε να «καβαλήσει τον ναζιστικό τίγρη» για να εξασφαλίσει μια λαμπρή καριέρα.
Στην ομάδα του συμμετείχε ο Μπρούνο Μπέγκερ, ένας ανθρωπολόγος ειδικευμένος στις μετρήσεις κρανίων. Ο Μπέγκερ κουβαλούσε μαζί του εργαλεία για να μετράει το σχήμα της μύτης, το χρώμα των ματιών, ακόμα και την καμπυλότητα των νυχιών των Θιβετιανών. Στόχος του ήταν να εντοπίσει βόρεια χαρακτηριστικά στην αριστοκρατία της Λάσα, αποδεικνύοντας τη θεωρία του Χίμλερ.
Η Σύγκρουση με τη Βρετανική Αυτοκρατορία
Η διαδρομή προς τη Λάσα πέρασε μέσα από την Ινδία, την οποία τότε ήλεγχαν οι Βρετανοί. Οι εφημερίδες της εποχής ούρλιαζαν για «πράκτορες της Γκεστάπο» στα Ιμαλάια. Οι βρετανικές αρχές αρνήθηκαν αρχικά την είσοδο, αλλά η παρέμβαση του ίδιου του Χίμλερ προς τον Νέβιλ Τσάμπερλεν, στο πλαίσιο της πολιτικής του «κατευνασμού», άνοιξε τελικά τις πόρτες.
Οι Γερμανοί εγκλωβίστηκαν για μήνες στα σύνορα του Σικίμ, περιμένοντας την άδεια από την κλειστή κοινωνία του Θιβέτ. Ο Σέφερ, χρησιμοποιώντας την πολιτική του οξυδέρκεια, κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη τοπικών αξιωματούχων. Τελικά, η πρόσκληση ήρθε: η ομάδα θα μπορούσε να επισκεφθεί την ιερή πόλη για δύο εβδομάδες.
Η Σβάστικα ως Γέφυρα Επικοινωνίας
Όταν οι πέντε αξιωματικοί των SS μπήκαν στη Λάσα τον Ιανουάριο του 1939, ήταν οι πρώτοι Γερμανοί που το κατάφεραν. Για να κερδίσουν την εύνοια του Αντιβασιλέα, χρησιμοποίησαν ένα δόλιο τέχνασμα: τη σβάστικα. Το αρχαίο βουδιστικό σύμβολο της καλής τύχης ήταν πανταχού παρόν στο Θιβέτ.
Ο Σέφερ παρουσίασε τη ναζιστική σβάστικα ως απόδειξη του κοινού δεσμού των δύο λαών. Οι Θιβετιανοί, αγνοώντας ότι στην Ευρώπη το σύμβολο αυτό ταυτιζόταν με τη βία και τον ρατσισμό, τους υποδέχτηκαν με τιμές. Ο Αντιβασιλέας έστειλε μάλιστα επιστολή στον Αδόλφο Χίτλερ, προσφωνώντας τον «Γερμανό Βασιλιά» και ζητώντας περαιτέρω φιλικές σχέσεις.
Μετρήσεις Κρανίων και Κρυφό Κυνήγι
Ενώ ο Σέφερ κινηματογραφούσε τις εξωτικές τελετές, ο Μπέγκερ εργαζόταν πυρετωδώς. Μετρούσε εκατοντάδες Θιβετιανούς, προσπαθώντας να βρει τα «άρια» στοιχεία που του είχε παραγγείλει ο Χίμλερ. Ωστόσο, η πραγματικότητα ήταν πεισματάρα: οι Θιβετιανοί δεν έμοιαζαν σε τίποτα με τους ξανθούς, γαλανομάτηδες υπερανθρώπους της ναζιστικής φαντασίας.
Την ίδια στιγμή, ο Σέφερ αντιμετώπιζε ένα προσωπικό δράμα: η θρησκεία των Θιβετιανών απαγόρευε τον φόνο ζώων. Ο παθιασμένος ζωολόγος αναγκαζόταν να κυνηγάει στα κρυφά με σφεντόνες και αθόρυβα όπλα, προσπαθώντας να συλλέξει δείγματα για το ερευνητικό του έργο.
Η Επιστροφή και το Τέλος της Ψευδαίσθησης
Το καλοκαίρι του 1939, τα σύννεφα του πολέμου πάνω από την Ευρώπη είχαν πυκνώσει επικίνδυνα. Ο πατέρας του Σέφερ του έστειλε ένα προειδοποιητικό μήνυμα: «Ο πόλεμος έρχεται. Γύρνα πίσω». Η ομάδα κατάφερε να διαφύγει από την Ινδία λίγο πριν ξεσπάσουν οι εχθροπραξίες.
Στην επιστροφή τους, ο Χίμλερ τους υποδέχτηκε ως ήρωες. Αν και δεν έφεραν καμία χειροπιαστή απόδειξη για την Ατλαντίδα, η αποστολή ήταν μια τεράστια προπαγανδιστική επιτυχία. Είχαν δείξει ότι το Τρίτο Ράιχ μπορούσε να φτάσει μέχρι τις άκρες του κόσμου.
Η Σκοτεινή Κληρονομιά των Πρωταγωνιστών
Μετά τον πόλεμο, η τύχη των μελών της αποστολής ήταν ανάλογη των πράξεών τους. Ο Μπρούνο Μπέγκερ συνέχισε τις ανθρωπολογικές του «μελέτες» στο Άουσβιτς, όπου συμμετείχε στη φρικιαστική συλλογή εβραϊκών σκελετών. Το 1971 καταδικάστηκε ως συνεργός σε φόνους.
Ο Έρνστ Σέφερ, ο άνθρωπος που πίστεψε ότι μπορούσε να χρησιμοποιήσει τους Ναζί για την επιστήμη του, είδε την καριέρα του να καταστρέφεται. Κατέφυγε στη Βενεζουέλα, εργαζόμενος σε πάρκα άγριας ζωής, παραμένοντας για πάντα στην ιστορία ως ο επιστήμονας που πούλησε την ψυχή του για μια θέση στην ιερή πόλη της Λάσα. Η αποστολή στο Θιβέτ παραμένει μέχρι σήμερα το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η ψευδοεπιστήμη και η ιδεολογική παράνοια μπορούν να μολύνουν την ανθρώπινη αναζήτηση για τη γνώση.
