Υπάρχουν ρεκόρ που κάθε ομάδα θέλει να κρατήσει για πάντα και υπάρχουν και εκείνα που εύχεται να τα πάρει κάποιος άλλος από πάνω της. Η Ντέρμπι Κάουντι της σεζόν 2007-08 ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Παραμένει μέχρι σήμερα το απόλυτο αρνητικό σημείο αναφοράς στην ιστορία της Premier League, η ομάδα με τη χειρότερη βαθμολογική συγκομιδή από την ίδρυση του πρωταθλήματος.
σχετικά άρθρα
Ο απολογισμός της ήταν συντριπτικός: 11 βαθμοί σε 38 αγώνες, μόλις μία νίκη, οκτώ ισοπαλίες και 29 ήττες. Πέτυχε 20 γκολ και δέχθηκε 89, κλείνοντας τη χρονιά με διαφορά τερμάτων -69. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της κατάρρευσης, η Ρέντινγκ, που είχε τη δεύτερη χειρότερη διαφορά τερμάτων εκείνη τη σεζόν, σταμάτησε στο -25.
Η Ντέρμπι δεν έπεσε απλώς κατηγορία. Έγινε η πρώτη και μοναδική ομάδα στην ιστορία της Premier League που υποβιβάστηκε μαθηματικά πριν μπει ο Απρίλιος. Στις 29 Μαρτίου, μετά το 2-2 με τη Φούλαμ στο Pride Park, ο υποβιβασμός της ήταν πλέον επίσημος. Το ημερολόγιο δεν είχε καν αλλάξει σε Απρίλιο και η ομάδα είχε ήδη επιστρέψει στην Championship.
Η άνοδος που ήρθε πιο νωρίς από όσο έπρεπε
Για να εξηγηθεί η ιστορική κατάρρευση, πρέπει να γυρίσει κανείς ένα χρόνο πίσω. Το καλοκαίρι του 2006, ο Σκωτσέζος Μπίλι Ντέιβις ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Ντέρμπι Κάουντι. Η ομάδα μόλις είχε αποφύγει τον υποβιβασμό στην Championship και το πλάνο της διοίκησης, υπό τον πρόεδρο Πίτερ Γκάντσμπι, ήταν τριετές: πρώτη σεζόν σταθεροποίηση, δεύτερη σεζόν παρουσία στην πρώτη δεκάδα και τρίτη σεζόν προσπάθεια ανόδου στην Premier League.
Κανείς δεν περίμενε άνοδο από την πρώτη χρονιά. Η Ντέρμπι δεν θεωρούνταν φαβορί και οι πιθανότητες δεν ήταν με το μέρος της. Όμως ο Ντέιβις κατάφερε να δημιουργήσει μια σκληρή, πειθαρχημένη και ανταγωνιστική ομάδα, που μπορεί να μην είχε το καλύτερο ρόστερ, αλλά έπαιζε σαν σύνολο.
Τον Φεβρουάριο, η Ντέρμπι βρέθηκε μόνη πρώτη, έξι βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο. Τελικά τερμάτισε τρίτη, πίσω από τη Σάντερλαντ και την Μπέρμιγχαμ, και πήρε μέρος στα play off ανόδου. Στον τελικό του Wembley νίκησε τη Γουέστ Μπρομ με 1-0 και εξασφάλισε την επιστροφή της στην Premier League.
Η άνοδος όμως είχε έρθει πιο γρήγορα από όσο μπορούσε να αντέξει ο σύλλογος. Το ρόστερ, κατά κοινή παραδοχή, ήταν περισσότερο ομάδα μεσαίας βαθμολογίας της Championship παρά ομάδα έτοιμη για την Premier League. Η Ντέρμπι είχε υπερβεί τις δυνατότητές της για να ανέβει. Για να μείνει, χρειαζόταν κάτι πολύ μεγαλύτερο: ενίσχυση, χρήματα και σταθερότητα.
Αυτά δεν ήρθαν ποτέ. Η ομάδα βρισκόταν σε διαδικασία αλλαγής ιδιοκτησίας, με το αμερικανικό consortium GSE να ετοιμάζεται να αναλάβει. Μέχρι να ολοκληρωθεί το takeover, οι δαπάνες ήταν περιορισμένες και η μεταγραφική ενίσχυση ανεπαρκής. Η αλλαγή ιδιοκτησίας ολοκληρώθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2008, αλλά τότε ήταν ήδη πολύ αργά.
Ο αρχηγός της ομάδας, Ματ Όκλι, είχε ουσιαστικά περιγράψει το κλίμα πριν καν αρχίσει η σεζόν, λέγοντας ότι οι παίκτες δεν πρόκειται να αφήσουν τις ομάδες τους για να υπογράψουν σε έναν σύλλογο που θεωρούν από την αρχή υποψήφιο για υποβιβασμό. Ήταν μια δήλωση που αποδείχθηκε προφητική.
Η ακριβότερη μεταγραφή ήταν ο επιθετικός Ρόμπερτ Έρνσοου από τη Νόριτς, έναντι 5,2 εκατ. λιρών. Ήρθαν επίσης ο Κένι Μίλερ από τη Σέλτικ, ο στόπερ Κλοντ Ντέιβις και ο μέσος Μπένι Φάιλχαμπερ. Η συνολική δαπάνη ήταν πολύ χαμηλή για τα δεδομένα της Premier League και ο Μπίλι Ντέιβις θα έλεγε αργότερα ότι δεν μπορείς να ξοδέψεις μόλις 10 εκατ. λίρες για μεταγραφές και να περιμένεις να είσαι ανταγωνιστικός.
Η κατάρρευση, η μοναδική νίκη και ο ιστορικός υποβιβασμός
Η σεζόν άρχισε με έναν βαθμό στα πρώτα τέσσερα παιχνίδια. Στην πέμπτη αγωνιστική, η Λίβερπουλ πήγε στο Pride Park και νίκησε με 6-0. Ο Κρεγκ Φάγκαν θα θυμόταν αργότερα ότι ο Φερνάντο Τόρες ήταν ασταμάτητος και πως οι παίκτες της Ντέρμπι έφυγαν σχεδόν ανακουφισμένοι που το σκορ δεν έφτασε στα 10 ή 11 γκολ.
Την επόμενη αγωνιστική ήρθε η μοναδική νίκη της χρονιάς: 1-0 επί της Νιούκαστλ. Για λίγο, ίσως φάνηκε ότι υπήρχε ελπίδα. Δεν υπήρχε. Αμέσως μετά ήρθε ήττα με 5-0 από την Άρσεναλ στο Λονδίνο και από εκείνο το σημείο η Ντέρμπι εγκαταστάθηκε στην 20ή θέση, από την οποία δεν έφυγε ποτέ.
Τον Οκτώβριο υπήρξε αλλαγή προέδρου, με τον Άνταμ Πίρσον να αναλαμβάνει την επίβλεψη της μετάβασης στη νέα ιδιοκτησία. Αρχικά δήλωσε πλήρη στήριξη στον Μπίλι Ντέιβις. Λιγότερο από έναν μήνα αργότερα, μετά από ήττα με 2-0 από την Τσέλσι, ο Ντέιβις μίλησε δημόσια για έλλειψη επικοινωνίας με τη διοίκηση και ξεκαθάρισε ότι χωρίς ενίσχυση δεν μπορούν να υπάρχουν απαιτήσεις ούτε από τον ίδιο ούτε από τους παίκτες.
Λίγο μετά απομακρύνθηκε. Στη θέση του ήρθε ο Πολ Τζιούελ, ο οποίος είχε κάνει καλή δουλειά στη Γουίγκαν. Ούτε αυτός, όμως, μπόρεσε να αλλάξει την πορεία. Τον Ιανουάριο αποκτήθηκαν παίκτες όπως ο Ρόμπι Σάβατζ, ο Ρόι Κάρολ, ο Ντάνι Μιλς και ο Εμάνουελ Βίγια, αλλά η κατάσταση δεν διορθώθηκε.
Από την απομάκρυνση του Ντέιβις και μετά, η Ντέρμπι πήρε μόλις τέσσερις βαθμούς σε 17 αγώνες. Η σεζόν εξελισσόταν πλέον σε αργό μαρτύριο. Ακόμη και όταν ο υποβιβασμός οριστικοποιήθηκε μαθηματικά, οι άνθρωποι της ομάδας παραδέχθηκαν αργότερα ότι ένιωσαν σαν να έφυγε ένα βάρος από πάνω τους.
Ο Πολ Τζιούελ ζητούσε απλώς μια δεύτερη νίκη μέχρι το τέλος της χρονιάς, για να κλείσει η σεζόν με λίγη αξιοπρέπεια. Δεν ήρθε ποτέ. Η Ντέρμπι έχασε και τα έξι τελευταία παιχνίδια της, με απολογισμό τέσσερα γκολ υπέρ και 22 κατά.
Στην τελευταία αγωνιστική, η Ρέντινγκ πέρασε από το Pride Park με 4-0, παλεύοντας για τη δική της σωτηρία. Για πρώτη φορά εκείνη τη χρονιά, οι φίλαθλοι της Ντέρμπι αποδοκίμασαν μαζικά την ομάδα. Μέχρι τότε είχαν σταθεί δίπλα της, γνωρίζοντας ότι το ρόστερ δεν είχε τα εφόδια για να σταθεί στην Premier League. Είχαν ακολουθήσει την ομάδα ακόμη και σε δύσκολα εκτός έδρας παιχνίδια, με χιλιάδες οπαδούς να βρίσκονται στο πλευρό της.
Όμως στο φινάλε ζητούσαν έστω μια τελευταία αντίδραση. Ένα γκολ, μια εμφάνιση, μια ανάμνηση που θα μαλάκωνε την πικρή γεύση. Δεν την πήραν.
Για τον υπόλοιπο ποδοσφαιρικό κόσμο, η Ντέρμπι Κάουντι του 2007-08 είναι ένα αρνητικό ρεκόρ, ένα στατιστικό παράδοξο και ένα σημείο αναφοράς για κάθε κακή ομάδα που εμφανίζεται στην Premier League. Για τους παίκτες, τους προπονητές και τους φιλάθλους της, ήταν μια σεζόν που έμεινε σαν τραύμα.
Και όσο κι αν κάθε χρόνο εμφανίζονται νεοφώτιστες ομάδες που δυσκολεύονται, η Ντέρμπι των 11 βαθμών παραμένει μόνη της στην κορυφή της πιο ανεπιθύμητης λίστας του αγγλικού ποδοσφαίρου: η χειρότερη ομάδα που πέρασε ποτέ από την Premier League.
