Ο μεγάλος πονοκέφαλος της κυβέρνησης από τη φωτιά που άναψε στη Μέση Ανατολή, λένε, είναι μην τυχόν και… ξεφύγει η ακρίβεια. Γιατί ως γνωστόν μέχρι τώρα την είχαμε υπό απόλυτο έλεγχο. Μια χαρά πήγαιναν όλα — απλώς πληρώναμε τη βενζίνη σαν να είναι συλλεκτικό άρωμα και το σούπερ μάρκετ σαν να είναι εμπειρία fine dining.
Και τώρα που τα καύσιμα ετοιμάζονται για νέα απογείωση, φανταστείτε τι ωραία που θα δέσει το γλυκό. Ήταν στραβό το κλήμα, το ’φαγε κι ο γάιδαρος — και μετά ήρθε κι ο λογαριασμός του ρεύματος για να το αποτελειώσει.
Βέβαια, έχουμε και τον «Κουταλιανό της ακρίβειας» Τάκη Θεοδωρικάκο που τον τελευταίο ενάμιση χρόνο έχει δώσει ρεσιτάλ αποτελεσματικότητας — τόσο διακριτικό που δεν το πήρε είδηση κανείς. Οπότε, αν χωρίς πόλεμο τα πράγματα πήγαν έτσι “σφαίρα”, με λίγη διεθνή αναταραχή παραπάνω μάλλον θα ζήσουμε στιγμές οικονομικής απογείωσης. Προς τα πού, βέβαια, μένει να το δούμε. Και κάπου εκεί το Μέγαρο Μαξίμου εκπέμπει αισιοδοξία ότι η ελληνική οικονομία θα αντέξει. Προφανώς κάτι θα ξέρουν. Ίσως να έχουν ανακαλύψει νέο οικονομικό μοντέλο όπου οι πολίτες πληρώνουν περισσότερα, αγοράζουν λιγότερα και παρ’ όλα αυτά… ευημερούν στατιστικά. Αναμένουμε με ενδιαφέρον το επόμενο επεισόδιο αν και εγώ περιμένω με λαχτάρα τον υπουργό Ανάπτυξης να μας διαβεβαιώσει ότι θα επιδείξει μηδενική ανοχή στην αισχροκέρδεια. Δεν κατάλαβα; Γιατί γελάτε; Μίλησε ήδη λέει με τα διυλιστήρια. Πω πω! Ήδη τρέμουν όλοι…

