Ο Λιονέλ Μέσι συγκινήθηκε μετά τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου
Η επόμενη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου θα φιλοξενηθεί πρωτίστως από Ισπανία, Πορτογαλία και Μαρόκο. Ωστόσο, τρεις από τους πρώτους αγώνες θα διεξαχθούν στην Αργεντινή, την Ουρουγουάη και την Παραγουάη, ως τιμητική ανάθεση για τον εορτασμό των 100 ετών από το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1930, όπου η Ουρουγουάη είχε επικρατήσει της Αργεντινής με 4-2 στον τελικό του Μοντεβιδέο.

Αυτή η διοργάνωση θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ιδανικό πλαίσιο για τον Λιονέλ Μέσι να ολοκληρώσει την καριέρα του, συμμετέχοντας σε ένα τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο με αγώνα στη γενέτειρά του, γεγονός που θα συνιστούσε μια κορυφαία τιμή και μια ευκαιρία για πρωτοφανή αποθέωση.
Εντούτοις, ο πρόσφατος τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ο οποίος ήταν ο τρίτος στην καριέρα του (καθιστώντας τον τον δεύτερο παίκτη στην ιστορία που το επιτυγχάνει μετά τον Βραζιλιάνο Καφού), ενδέχεται να είναι ο τελευταίος του, παρά την απογοήτευση από την επικράτηση της Ισπανίας, η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για δεύτερη φορά στην ιστορία της.
Μετά την απονομή των μεταλλίων στην Αργεντινή, ο Λιονέλ Μέσι, ο οποίος απέφυγε να συνομιλήσει με τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δέχθηκε την αποθέωση του κοινού στο γήπεδο, με ρυθμικά συνθήματα «Μέσι, Μέσι, Μέσι». Ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του 21ου αιώνα εκδήλωσε έντονη συγκινησιακή φόρτιση, υπενθυμίζοντας την ανθρώπινη φύση του, πέρα από την εικόνα ενός «θεού της μπάλας» που μαγεύει πλήθη ανεξαρτήτως οπαδικών προτιμήσεων.
Αυτή η αναγνώριση από το πλήθος, αποτελούμενο κυρίως από Αργεντινούς αλλά και φιλάθλους από άλλες χώρες, στις εξέδρες του Metlife Stadium του Νιου Τζέρσεϊ, ήταν η αιτία που ο Μέσι κατέρρευσε σε δάκρυα και ξέσπασε. Αντιλήφθηκε, όπως φαίνεται, την ολοκλήρωση μιας σημαντικής πορείας σε έξι Παγκόσμια Κύπελλα, με επιτεύγματα που ξεπέρασαν τις προσδοκίες και επιδόσεις καλύτερες ακόμα και στα 39 του χρόνια, σε σύγκριση με τα 20 ή 24 του.
Νωρίτερα στη διοργάνωση, είχε σημειωθεί ένα εντυπωσιακό ξέσπασμα με την Αίγυπτο, όπου η Αργεντινή ανέτρεψε το σκορ από 0-2 στο 79′ σε νίκη στην κανονική διάρκεια. Ο Μέσι, αν και είχε χάσει πέναλτι, ισοφάρισε σε 2-2 και έδωσε την ασίστ για το νικητήριο γκολ. Στα προημιτελικά με την Ελβετία, παρόλο που δεν σκόραρε, έδωσε και πάλι ασίστ, ενώ στον ημιτελικό με την Αγγλία συνέβαλε με δύο ασίστ στη νίκη-ανατροπή με 2-1. Τα γκολ του στους ομίλους (κατά Αυστρίας, Ιορδανίας και Αλγερίας) και στους πρώτους νοκάουτ αγώνες (με Πράσινο Ακρωτήρι και Αίγυπτο) ήταν άφθονα. Παρά τη μείωση των γκολ στη συνέχεια, το πάθος του για διάκριση και η αφοσίωσή του στη φανέλα παρέμειναν αμείωτα. Ο ίδιος ο Μέσι εκτίμησε την ανωτερότητα της Ισπανίας κατά τη διάρκεια του αγώνα. Κατέβαλε προσπάθειες να προσφέρει περισσότερα, συμμετέχοντας ενεργά και στην άμυνα, ωστόσο αυτό δεν αποδείχθηκε αρκετό.
Ο Μέσι δάκρυσε για το ανεπιτυχές φινάλε, αλλά κυρίως για την απέραντη αγάπη του κόσμου, ιδιαίτερα στην Αργεντινή. Ένα δυνατό σουτ του που βρήκε τον Μερίνο στο πρόσωπο, θα μπορούσε ενδεχομένως να είχε αλλάξει την εξέλιξη του αγώνα, αν δεν είχε κοντράρει. Παρόλο που η Ισπανία ήταν ξεκάθαρα ανώτερη, το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει. Όλοι οι συμπαίκτες του ήταν επίσης συγκινημένοι και βουρκωμένοι. Ιδιαίτερα στις δύο τελευταίες διοργανώσεις, είχαν συσπειρωθεί γύρω του, δείχνοντας αμέριστη στήριξη. Το βλέμμα του Μέσι, αν και συχνά απλανές, δεν ήταν το ίδιο αχανές με αυτό που είχε μετά τον τελικό του 2014, όπου η Αργεντινή είχε αντιμετωπίσει τη Γερμανία με καλύτερη απόδοση, αλλά είχε χάσει και πάλι με 1-0 στην παράταση.
Ο Λιονέλ Μέσι, μέσω ανάρτησής του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, εξέφρασε τα συναισθήματά του μετά τον χαμένο τελικό: «Ο πόνος είναι τεράστιος και θα χρειαστεί χρόνος για να επουλωθεί αυτή η πληγή. Ωστόσο, επιλέγω να κρατήσω όλα τα όμορφα πράγματα: όλους τους αγώνες που καταφέραμε να γυρίσουμε δίνοντας τα πάντα, καθώς και τις στιγμές που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη μας. Θα θυμάμαι πάντα τη στήριξη ολόκληρης της χώρας, η οποία, μαζί με τη δουλειά και την προσπάθεια αυτής της ομάδας, μας έφερε ξανά ανάμεσα στις κορυφαίες εθνικές ομάδες του κόσμου. Σήμερα είναι δύσκολο να εκτιμήσουμε πραγματικά αυτό που πετύχαμε… όμως αυτή η ομάδα κατάφερε να φτάσει σε δύο συνεχόμενους τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου. Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για κάθε ευχή και κάθε μήνυμα. Για ακόμη μία φορά, καταφέραμε να ενωθούμε ως χώρα και να σταθούμε όλοι μαζί, μοιραζόμενοι την τεράστια υπερηφάνεια που νιώθουμε ως Αργεντινοί. Θέλω επίσης να συγχαρώ την Ισπανία για την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου».

