Tο πραξικόπημα στη Νιγηρία και η ριζική απορρύθμιση
27 Αυγούστου 1985
Στις 27 Αυγούστου 1985, ο υποστράτηγος Ιμπραχίμ Μπαμπανγκίντα κατέλαβε την εξουσία στη Νιγηρία, εγκαθιδρύοντας ένα στυγνό στρατιωτικό καθεστώς. Εκείνο όμως που κατέστησε το πραξικόπημά του κομβικό για την παγκόσμια μακροοικονομία, ήταν η άμεση ευθυγράμμισή του με τις επιταγές της Συναίνεσης της Ουάσιγκτον (Washington Consensus). Ενώ τα προηγούμενα καθεστώτα προσπαθούσαν, έστω και στρεβλά, να διατηρήσουν κάποιον έλεγχο στους εθνικούς πόρους, ο Μπαμπανγκίντα άνοιξε ορθάνοιχτα τις πύλες στο ξένο κεφάλαιο, υιοθετώντας τα διαβόητα Προγράμματα Δομικής Προσαρμογής (SAP) του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Η εφαρμογή αυτών των προγραμμάτων αποτέλεσε ένα αδιανόητο μακροοικονομικό πείραμα αποικιοκρατικής λεηλασίας σε σύγχρονο περιβάλλον. Το εθνικό νόμισμα (νάιρα) υποτιμήθηκε βίαια, οι κρατικές εταιρείες ξεπουλήθηκαν, και η πλήρης απορρύθμιση επέτρεψε στις μεγάλες πετρελαϊκές πολυεθνικές (Shell, Chevron) να απομυζούν το πετρέλαιο του Δέλτα του Νίγηρα με μηδενικούς περιβαλλοντικούς και φορολογικούς περιορισμούς. Την ίδια στιγμή, οι εγχώριες εφοδιαστικές αλυσίδες αγροτικής παραγωγής και η τοπική βιομηχανία καταστράφηκαν από τις αθρόες, αφορολόγητες εισαγωγές. Η 27η Αυγούστου 1985 εξηγεί τον μηχανισμό που διαιωνίζει την «κατάρα των πόρων» στην Αφρική. Η υποτιθέμενη απελευθέρωση της αγοράς και η εισροή ξένων επενδύσεων δεν έφεραν ποτέ ανάπτυξη, αλλά λειτούργησαν ως μηχανισμός μεταφοράς της τοπικής υπεραξίας στους ισολογισμούς των δυτικών μονοπωλίων, βυθίζοντας εκατομμύρια Νιγηριανούς στην απόλυτη φτώχεια.

