Το υπερωκεάνιο RMS Titanic, το μεγαλύτερο, πολυτελέστερο και πιο προηγμένο τεχνολογικά κινούμενο αντικείμενο που είχε κατασκευάσει ποτέ ο άνθρωπος, αναχωρεί από το Σαουθάμπτον της Αγγλίας με προορισμό τη Νέα Υόρκη. Τέσσερις μέρες αργότερα, θα βυθιζόταν παρασύροντας στον θάνατο πάνω από 1.500 ανθρώπους.
σχετικά άρθρα
Πέρα από την ανείπωτη ανθρώπινη τραγωδία, η 10η Απριλίου 1912 παραμένει ένα κορυφαίο case study για τη Διαχείριση Κινδύνου (Risk Management) και τα Οικονομικά των Ασφαλίσεων. Ο Τιτανικός ήταν ιδιοκτησία της White Star Line, η οποία ανήκε στο τραστ του πανίσχυρου Αμερικανού τραπεζίτη J.P. Morgan. Η πεποίθηση ότι το πλοίο ήταν «αβύθιστο» δημιούργησε ένα θανατηφόρο Ηθικό Κίνδυνο (Moral Hazard): οι πλοιοκτήτες μείωσαν τον αριθμό των σωσίβιων λέμβων για να μην χαλάσουν την αισθητική των καταστρωμάτων (και να μειώσουν το κόστος).
Το ναυάγιο ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα στην ιστορία της ναυτασφάλισης, πλήττοντας σφοδρά τους ασφαλιστές των Lloyd’s του Λονδίνου. Το γεγονός ανάγκασε τη διεθνή κοινότητα να συντάξει τη Σύμβαση SOLAS (Ασφάλεια Ζωής στη Θάλασσα), αυξάνοντας μόνιμα και δραματικά το λειτουργικό κόστος (Compliance Cost) της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας, αποδεικνύοντας ότι η αγορά δεν μπορεί ποτέ να αυτορρυθμιστεί όταν πρόκειται για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής.
