Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζορτζ Ουάσινγκτον, υπογράφει τον πρώτο νόμο περί διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (Patent Act of 1790). Ο νόμος χορηγούσε στους εφευρέτες το αποκλειστικό δικαίωμα να κατασκευάζουν, να χρησιμοποιούν και να πωλούν τις εφευρέσεις τους για 14 χρόνια.
Μακροοικονομικά, η 10η Απριλίου 1790 είναι η μέρα που η καινοτομία απέκτησε ισχυρά Δικαιώματα Ιδιοκτησίας (Property Rights). Οι συγγραφείς του Συντάγματος και οι νομοθέτες κατάλαβαν το κλασικό πρόβλημα του “Free Rider” (του τζαμπατζή): αν ξοδέψεις χρόνια και κεφάλαια για να εφεύρεις κάτι, και την επόμενη μέρα ο ανταγωνιστής σου το αντιγράψει δωρεάν, κανείς δεν θα έχει κίνητρο να επενδύσει στην Έρευνα και Ανάπτυξη (R&D).
Αυτός ο νόμος δημιούργησε ένα προσωρινό, κρατικά εγκεκριμένο Μονοπώλιο. Προσφέροντας νομική προστασία, οι ΗΠΑ πυροδότησαν ένα άνευ προηγουμένου κύμα βιομηχανικής δημιουργικότητας. Απέδειξαν ότι για να ανθήσει ο καπιταλισμός, οι ιδέες πρέπει να μπορούν να καταγραφούν, να προστατευτούν και να τιμολογηθούν ως εμπορεύσιμο Κεφάλαιο, θέτοντας το νομικό θεμέλιο για την αμερικανική τεχνολογική κυριαρχία των επόμενων αιώνων.

