Tο νομοσχέδιο που γέννησε την αμερικανική μεσαία τάξη
22 Ιουνίου 1944
Η υπογραφή του Servicemen’s Readjustment Act, ευρύτερα γνωστού ως GI Bill, από τον πρόεδρο Φράνκλιν Ρούζβελτ, δεν ήταν απλώς ένα πακέτο παροχών για τους βετεράνους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά η πιο επιτυχημένη άσκηση μακροοικονομικής μηχανικής στην αμερικανική ιστορία. Το νομοσχέδιο παρείχε επιδοτήσεις για κολεγιακή εκπαίδευση, χαμηλότοκα στεγαστικά δάνεια χωρίς προκαταβολή και επιχειρηματικά κεφάλαια, μετατρέποντας εκατομμύρια στρατιώτες στη ραχοκοκαλιά μιας νέας, πανίσχυρης καταναλωτικής τάξης.
Η ένεση ρευστότητας που ακολούθησε προκάλεσε μια άνευ προηγουμένου στεγαστική έκρηξη,χτίζοντας τα αμερικανικά προάστια και πυροδοτώντας μια αλυσίδα ανάπτυξης σε κλάδους από τις κατασκευές μέχρι την αυτοκινητοβιομηχανία. Ταυτόχρονα, ο εκδημοκρατισμός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης εκτόξευσε την παραγωγικότητα της εργασίας, προσφέροντας στις αμερικανικές επιχειρήσεις το εξειδικευμένο ανθρώπινο κεφάλαιο που χρειάζονταν για να κυριαρχήσουν στην παγκόσμια αγορά.
Η οικονομική ανάπτυξη των επόμενων δεκαετιών χρωστάει τα μέγιστα σε αυτή την πολιτική απόφαση.Διαβάζοντας σήμερα την ιστορία του GI Bill, η σύγκριση με το παρόν είναι αμείλικτη. Σε μια εποχή όπου το κόστος της στέγασης έχει εκτοξευθεί, καθιστώντας την ιδιοκατοίκηση άπιαστο όνειρο για τους Millennials και τη Gen Z, και όπου τα φοιτητικά δάνεια στις ΗΠΑ έχουν εξελιχθεί σε μια τοξική φούσκα τρισεκατομμυρίων που πνίγει την καταναλωτική δαπάνη, το μάθημα το 1944 είναι ξεκάθαρο. Η πραγματική, βιώσιμη οικονομική μεγέθυνση δεν έρχεται μέσα από τον χρηματιστηριακό τζόγο, αλλά μέσα από τις στοχευμένες κρατικές επενδύσεις που χτίζουν πραγματικό πλούτο στη βάση της κοινωνικής πυραμίδας.

