Στις 9 Μαΐου 1926, η Μεγάλη Βρετανία βρισκόταν στην καρδιά της Γενικής Απεργίας. Τα πάντα είχαν σταματήσει. Η σύγκρουση αφορούσε τα ορυχεία άνθρακα, τη ραχοκοκαλιά της τότε οικονομίας. Οι ανθρακωρύχοι αρνούνταν τις μειώσεις μισθών που επέβαλαν οι ιδιοκτήτες για να διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητα των εξαγωγών σε μια εποχή που η στερλίνα ήταν υπερτιμημένη λόγω της επιστροφής στον κανόνα του χρυσού.
σχετικά άρθρα
Η ιστορία αυτή είναι τρομακτικά επίκαιρη. Σήμερα, η συζήτηση για την ενεργειακή μετάβαση και το κόστος διαβίωσης θυμίζει τις ημέρες του 1926. Οι κεντρικές τράπεζες παλεύουν με τον πληθωρισμό, ενώ οι εργαζόμενοι ζητούν αυξήσεις για να καλύψουν το κόστος της ενέργειας. Η τότε κυβέρνηση Τσόρτσιλ χρησιμοποίησε τον στρατό για να σπάσει την απεργία, δείχνοντας ότι η κοινωνική συνοχή συχνά θυσιάζεται στον βωμό της νομισματικής σταθερότητας. Η μελέτη του 1926 μας διδάσκει ότι όταν η νομισματική πολιτική δεν ευθυγραμμίζεται με την πραγματική οικονομία, το αποτέλεσμα είναι η κοινωνική έκρηξη. Οι σημερινές αγορές εργασίας, με τις ελλείψεις προσωπικού και τις πιέσεις στους μισθούς, είναι το σύγχρονο «μέτωπο» αυτής της παλιάς μάχης.
