Η 9η Μαΐου 1950 δεν ήταν απλώς μια διπλωματική στιγμή, αλλά η ληξιαρχική πράξη γέννησης μιας υπερεθνικής οικονομικής οντότητας. Ο Ρομπέρ Σουμάν, με τη διορατικότητα ενός αρχιτέκτονα των αγορών, κατάλαβε ότι ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί ένας νέος πόλεμος ήταν να καταστεί η σύγκρουση οικονομικά ανέφικτη. Η ίδρυση της ΕΚΑΧ (Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα) έθεσε υπό κοινό έλεγχο τις πρώτες ύλες της πολεμικής βιομηχανίας, μετατρέποντας τους πρώην εχθρούς σε συνεταιρικούς εταίρους.
σχετικά άρθρα
Σήμερα, η κληρονομιά της Διακήρυξης Σουμάν αντηχεί στους διαδρόμους της ΕΚΤ και στις στρατηγικές της Ενιαίας Αγοράς. Τότε ήταν ο άνθρακας, σήμερα είναι η πράσινη ενέργεια και οι ημιαγωγοί. Η οικονομική αλληλεξάρτηση που ξεκίνησε το 1950 αποτελεί το ανάχωμα απέναντι στον σύγχρονο προστατευτισμό. Αν αναλύσουμε τις ροές κεφαλαίων και την ενοποίηση των τραπεζικών συστημάτων, βλέπουμε ότι το ρίσκο της Ευρώπης παραμένει συστημικό. Η δημοσιονομική πειθαρχία και το κοινό νόμισμα είναι οι άμεσοι απόγονοι εκείνης της απόφασης. Στην εποχή του Geopolitical Risk, η επιστροφή στις ρίζες της οικονομικής συνεργασίας είναι η μοναδική απάντηση στις πιέσεις από τις ΗΠΑ και την Κίνα. Η Ευρώπη οφείλει να θυμηθεί ότι η ισχύς της δεν κρύβεται στα σύνορα, αλλά στην αλυσίδα εφοδιασμού και την ελεύθερη κίνηση κεφαλαίου.
