Την 1η Μαΐου 1971, η αμερικανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση θέτει σε λειτουργία την Amtrak, αναλαμβάνοντας ουσιαστικά την επιβατική σιδηροδρομική κίνηση της χώρας. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα από τα πιο κυνικά μαθήματα κρατικής διάσωσης (bailout) και κατανομής του εταιρικού ρίσκου στην ιστορία της αγοράς.
Οι αμερικανικοί σιδηρόδρομοι, που κάποτε έχτισαν τις αυτοκρατορίες των ισχυρών μεγιστάνων, βρίσκονταν σε κατάρρευση. Οι γενναιόδωρες κρατικές επιδοτήσεις προς τους νέους αυτοκινητόδρομους και η έκρηξη της εμπορικής αεροπορίας είχαν καταστρέψει το πελατολόγιό τους. Οι επιβατικές αμαξοστοιχίες είχαν μετατραπεί σε μια τεράστια «μαύρη τρύπα» ρευστότητας. Το Κεφάλαιο, αντιμέτωπο με εγγυημένες ζημιές, εκβίασε στην ουσία το κράτος.
Η δημιουργία της Amtrak ήταν η τέλεια εφαρμογή του άγραφου νόμου: ιδιωτικοποίηση των κερδών και εθνικοποίηση των ζημιών. Οι ιδιωτικές εταιρείες αποδεσμεύτηκαν από το κοστοβόρο επιβατικό δίκτυο, κρατώντας για τον εαυτό τους αποκλειστικά τις επικερδείς εμπορευματικές μεταφορές (freight rail). Η 1η Μαΐου 1971 μας διδάσκει ότι όταν ένας κλάδος βαριάς υποδομής παύει να παράγει υπεραξία, η αγορά επικαλείται ξαφνικά το «δημόσιο συμφέρον», φορτώνοντας στον φορολογούμενο τα δομικά ελλείμματα.
