Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ουίλιαμ ΜακΚίνλεϊ (William McKinley) υπογράφει την Πράξη του Κανόνα του Χρυσού (Gold Standard Act). Με τον νόμο αυτό, ο χρυσός καθιερώνεται ως το μοναδικό πρότυπο για την εξαργύρωση του χάρτινου χρήματος, θέτοντας οριστικό τέλος στον «Διμεταλλισμό» (την ταυτόχρονη χρήση χρυσού και ασημιού) που δίχαζε την αμερικανική οικονομία για δεκαετίες. Η αξία του δολαρίου ορίστηκε στα 25,8 κόκκους χρυσού.
σχετικά άρθρα
Από μακροοικονομική σκοπιά, η 14η Μαρτίου 1900 είναι η νίκη του Κεφαλαίου επί της Εργασίας. Οι αγρότες και οι οφειλέτες επιθυμούσαν την κοπή ασημένιων νομισμάτων για να δημιουργήσουν πληθωρισμό, ο οποίος θα μείωνε την πραγματική αξία των χρεών τους. Αντίθετα, οι τραπεζίτες της Ανατολικής Ακτής και οι ξένοι επενδυτές απαιτούσαν το «σκληρό χρήμα» του χρυσού για να προστατεύσουν τις επενδύσεις τους.
Η σύνδεση με τον χρυσό ενέταξε πλήρως τις ΗΠΑ στο διεθνές νομισματικό σύστημα, πυροδοτώντας μια τεράστια εισροή ευρωπαϊκών κεφαλαίων που χρηματοδότησαν τη βιομηχανική ανάπτυξη. Ωστόσο, στέρησε από την κυβέρνηση την ευελιξία της νομισματικής πολιτικής, ένα ελάττωμα που θα αποδεικνυόταν καταστροφικό 30 χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης.
