Τίθεται σε ισχύ το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα (EMS). Στόχος του ήταν να περιορίσει τις έντονες διακυμάνσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών νομισμάτων (Μάρκο, Φράγκο, Λίρα, κλπ.) και να δημιουργήσει μια «ζώνη νομισματικής σταθερότητας» μετά την κατάρρευση του Bretton Woods.
Οικονομικά, το EMS ήταν το πειραματικό εργαστήριο για το Ευρώ. Εισήγαγε την ECU (European Currency Unit), ένα λογιστικό «καλάθι» νομισμάτων που προκάλεσε τη σύγκλιση των οικονομικών πολιτικών. Η Γερμανία, με το ισχυρό Μάρκο, έγινε ο de facto ρυθμιστής των επιτοκίων, αναγκάζοντας τις υπόλοιπες χώρες (όπως η Γαλλία και αργότερα η Ελλάδα) να ακολουθήσουν μια πιο σφιχτή δημοσιονομική πολιτική για να κρατήσουν τα νομίσματά τους εντός των ορίων διακύμανσης.
Η 13η Μαρτίου 1979 μας διδάσκει ότι η νομισματική ένωση απαιτεί πολιτική πειθαρχία. Το EMS κατέρρευσε τελικά το 1992 (με την κρίση της Λίρας και της Πεσέτας), αλλά τα μαθήματα που πήρε η Ευρώπη τότε αποτέλεσαν το θεμέλιο λίθο για τη δημιουργία της ΕΚΤ και του κοινού νομίσματος.

