Ο Ιούλιος Καίσαρας δολοφονείται στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο. Ενώ τα βιβλία ιστορίας εστιάζουν στην «υπεράσπιση της Δημοκρατίας» από τον Βρούτο και τον Κάσσιο, η πραγματική αιτία πίσω από τα μαχαίρια ήταν, όπως πάντα, το Κεφάλαιο και το Real Estate.
σχετικά άρθρα
Οι Συγκλητικοί (η παράταξη των Optimates) δεν ήταν απλώς πολιτικοί· ήταν οι απόλυτοι γαιοκτήμονες, οι τοκογλύφοι και οι ιδιοκτήτες των τεράστιων αγροκτημάτων (latifundia) που δουλεύονταν από σκλάβους. Ο Καίσαρας είχε ξεκινήσει σαρωτικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις: διέγραψε μέρος των ιδιωτικών χρεών (κουρεύοντας τα κέρδη των Συγκλητικών πιστωτών), ανάγκασε τους γαιοκτήμονες να προσλαμβάνουν ελεύθερους πολίτες αντί μόνο σκλάβους, και μοίρασε δημόσια γη (ager publicus) στους βετεράνους και τους φτωχούς. Επιπλέον, περιόρισε τη δύναμη των «τελωνών» (publicani), των ιδιωτών εργολάβων που ρουφούσαν τους φόρους των επαρχιών.
Η 15η Μαρτίου 44 π.Χ. ήταν μια ακραία, βίαιη πράξη προστατευτισμού. Η ρωμαϊκή ελίτ δολοφόνησε τον δικτάτορα για να διασώσει τα οικονομικά της μονοπώλια. Το μακροοικονομικό μάθημα είναι αμείλικτο: όταν η ανισότητα φτάνει σε ακραία επίπεδα και ένας ηγέτης επιχειρεί βίαιη αναδιανομή πλούτου, το κατεστημένο κεφάλαιο (Status Quo) θα αντιδράσει με απόλυτη, υπαρξιακή αγριότητα.
