Ο Γουστάβος Άιφελ ανεβαίνει τα 1.710 σκαλοπάτια για να υψώσει τη γαλλική σημαία στην κορυφή του ομώνυμου πύργου, εγκαινιάζοντας επίσημα το μνημείο που κατασκευάστηκε για την Παγκόσμια Έκθεση (Exposition Universelle) του 1889 στο Παρίσι. Αν και αρχικά προοριζόταν να αποσυναρμολογηθεί μετά από 20 χρόνια και μισήθηκε από τους διανοούμενους της εποχής, ο πύργος παρέμεινε.
Οικονομικά, η 31η Μαρτίου 1889 σηματοδοτεί τη Μονεταριστική Αξιοποίηση της Εμπειρίας (Experience Economy) και της Ήπιας Ισχύος (Soft Power). Ο πύργος ήταν ένα βιομηχανικό θαύμα που απέδειξε την κυριαρχία της Γαλλίας στη μηχανική του σιδήρου, λειτουργώντας ως το απόλυτο B2B διαφημιστικό της εποχής.
Πολύ γρήγορα, μετατράπηκε στο πολυτιμότερο άυλο περιουσιακό στοιχείο (Brand Asset) της Ευρώπης. Γέννησε τη βιομηχανία του μαζικού πολιτιστικού τουρισμού. Απέδειξε ότι η κατασκευή μοναδικών, εμβληματικών υποδομών (Landmark Economics) έχει πολλαπλασιαστικά οφέλη για την οικονομία μιας πόλης, προσελκύοντας ξένο συνάλλαγμα, επενδύσεις και διατηρώντας την αξία του τοπικού real estate σε ιστορικά υψηλά για περισσότερο από έναν αιώνα.

