Όταν η General Motors κατέρρευσε υπό το βάρος της
1 Ιουνίου 2009
Η 1η Ιουνίου 2009 γράφτηκε στην ιστορία ως η μέρα που ο αμερικανικός καπιταλισμός υπέστη το απόλυτο σοκ πραγματικότητας. Η General Motors, το άλλοτε αδιαμφισβήτητο σύμβολο της βιομηχανικής υπεροχής των ΗΠΑ, κατέθεσε επίσημα αίτηση πτώχευσης βάσει του Άρθρου 11. Το μέγεθος της κατάρρευσης ήταν τόσο τρομακτικό που η κυβέρνηση Ομπάμα αναγκάστηκε να επέμβει με ένα γιγαντιαίο bailout (κρατική διάσωση) δεκάδων δισεκατομμυρίων, κρατικοποιώντας προσωρινά την εταιρεία.
Εκείνη τη μέρα, το δόγμα Too Big To Fail δεν εφαρμόστηκε μόνο στις τράπεζες της Wall Street, αλλά επεκτάθηκε και στην πραγματική βιομηχανία,νομιμοποιώντας την ιδέα ότι το κράτος θα λειτουργεί πάντα ως δίχτυ ασφαλείας για τα εταιρικά μεγαθήρια που αναλαμβάνουν υπέρμετρο ρίσκο.Δεκαπέντε χρόνια μετά, το μάθημα της GM φαντάζει πιο επίκαιρο από ποτέ. Η δυτική αυτοκινητοβιομηχανία αντιμετωπίζει σήμερα μια υπαρξιακή απειλή, όχι πλέον από τα δικά της χρέη, αλλά από τη σαρωτική επέλαση της κινεζικής ηλεκτροκίνησης (όπως η BYD).
Η βίαιη τεχνολογική μετάβαση, τα προβλήματα στις εφοδιαστικές αλυσίδες και το υψηλό λειτουργικό κόστος ωθούν ξανά τη Δύση στην αγκαλιά του κρατικού παρεμβατισμού. Οι κυβερνήσεις σε ΗΠΑ και Ευρώπη επιστρατεύουν σήμερα σαρωτικές επιδοτήσεις και αυστηρούς δασμούς για να προστατεύσουν τα εργοστάσιά τους από την ασιατική κυριαρχία. Η πτώχευση του 2009 μας δίδαξε πως, όταν τα ιδιωτικά κεφάλαια αδυνατούν να ανταγωνιστούν την κρατικά επιδοτούμενη ασιατική παραγωγή, οι νόμοι της ελεύθερης αγοράς αναστέλλονται σιωπηλά προς χάριν της γεωπολιτικής επιβίωσης.