Η άνοδος του Φαχντ και το πανίσχυρο πετροδολάριο
13 Ιουνίου 1982
Στις 13 Ιουνίου του 1982, ο θάνατος του Βασιλιά Χαλίντ έφερε στον θρόνο της Σαουδικής Αραβίας τον αδερφό του, Φαχντ. Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελούσε απλώς μια τυπική αλλαγή σκυτάλης στον Οίκο των Σαούντ, αλλά την απόλυτη εδραίωση του συστήματος του πετροδολαρίου. Ο Φαχντ υπήρξε ο στιβαρός στυλοβάτης της στρατηγικής συμφωνίας με την Ουάσιγκτον: πετρέλαιο τιμολογημένο αποκλειστικά σε αμερικανικά δολάρια,με αδιαπραγμάτευτο αντάλλαγμα τη δυτική στρατιωτική προστασία. Αυτή η γεωοικονομική αρχιτεκτονική επέτρεψε στις ΗΠΑ να ελέγχουν απολύτως τις παγκόσμιες αγορές και να εξάγουν ανενόχλητα τον εγχώριο πληθωρισμό τους για δεκαετίες.
Το σύστημα αυτό λειτούργησε ως η ραχοκοκαλιά της αμερικανικής οικονομικής υπεροχής, μετατρέποντας το χρέος της υπερδύναμης στο απόλυτο παγκόσμιο καταφύγιο ασφαλείας.Σήμερα, ωστόσο, το τοπίο έχει αλλάξει ριζικά. Βρισκόμαστε στη δίνη μιας ραγδαίας μετάβασης προς έναν πολυπολικό κόσμο, όπου ο σινο-αμερικανικός εμπορικός πόλεμος επιταχύνει βίαια τις εξελίξεις. Οι χώρες των BRICS αμφισβητούν πλέον ανοιχτά αυτή τη νομισματική ηγεμονία, προωθώντας μεθοδικά την αποδολαριοποίηση του διεθνούς εμπορίου.
Η Σαουδική Αραβία του σήμερα φλερτάρει διπλωματικά και οικονομικά με το Πεκίνο, δοκιμάζοντας τις αντοχές του νομίσματος που καθόρισε τον 20ό αιώνα. Όσο η παγκόσμια γεωπολιτική ισορροπία κλυδωνίζεται, αντιλαμβανόμαστε ότι η κληρονομιά του 1982 αρχίζει να ραγίζει. Οι αναταράξεις αυτές προκαλούν τριγμούς στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, αναγκάζοντας τους επενδυτές να επαναξιολογήσουν τον συστημικό κίνδυνο σε μια εποχή όπου καμία συμμαχία δεν θεωρείται δεδομένη. Το Χρηματιστήριο Αθηνών, όπως και τα μεγάλα διεθνή ταμπλό, καλούνται πλέον να τιμολογήσουν ένα αβέβαιο μέλλον όπου το αμερικανικό νόμισμα δεν θα έχει απαραίτητα το μονοπώλιο των συναλλαγών ενέργειας.
