Η Ελλάδα ορκίζει υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τον Παναγιώτη Πικραμμένο, καθώς οι εκλογές της 6ης Μαΐου απέτυχαν παταγωδώς να δώσουν βιώσιμο πολιτικό σχήμα. Τα διεθνή χρηματιστήρια βυθίζονται στο κόκκινο, το ευρώ δέχεται άγριες κερδοσκοπικές επιθέσεις και η λέξη “Grexit” μονοπωλεί τα πρωτοσέλιδα των Financial Times και της Wall Street Journal. Είναι η στιγμή που το συστημικό ρίσκο της Ευρωζώνης φτάνει στο απόλυτο, υπαρξιακό του ζενίθ.
σχετικά άρθρα
Η αγορά ομολόγων πανικοβλήθηκε βίαια, καθώς οι θεσμικοί επενδυτές συνειδητοποίησαν ότι η νομισματική ένωση δεν ήταν αμετάκλητη. Τα spreads των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου εκτοξεύτηκαν, θυμίζοντας με τον πιο σκληρό τρόπο ότι στις κρίσεις χρέους, η πολιτική αβεβαιότητα τιμολογείται πολύ πιο ακριβά από τα ίδια τα μαθηματικά του ελλείμματος. Η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών βρισκόταν σε οριακό σημείο, και οι εκροές καταθέσεων (bank run) ήταν ένα σιωπηλό, καθημερινό φαινόμενο. Τεράστια hedge funds σόρταραν το κοινό νόμισμα ποντάροντας στη διάλυση. Αυτή η μέρα έθεσε τις βάσεις για το σωτήριο “Whatever it takes” του Μάριο Ντράγκι που ακολούθησε, αναγκάζοντας την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να δράσει ως πραγματικός δανειστή έσχατης ανάγκης. Το 2012 μας απέδειξε ότι οι αγορές μισούν τα πολιτικά κενά, και πως το ευρώ ήταν ένα εύθραυστο πείραμα που τελικά διασώθηκε μόνο υπό την απειλή της δικής του καταστροφής.
