Στις 17 Μαΐου 1939, η βρετανική κυβέρνηση εκδίδει την περιβόητη Λευκή Βίβλο (MacDonald White Paper), περιορίζοντας δραστικά την εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη ενόψει του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ενώ επιφανειακά πρόκειται για μια αυστηρά διπλωματική απόφαση, σε μακροοικονομικό επίπεδο υπήρξε μια κομβική κίνηση στη σκακιέρα της Μέσης Ανατολής. Η Βρετανία χρειαζόταν απεγνωσμένα τη στήριξη του αραβικού κόσμου για να διασφαλίσει την αδιάλειπτη ροή πετρελαίου για την πολεμική της μηχανή.
σχετικά άρθρα
Αυτό το ιστορικό σημείο συμπυκνώνει τη γέννηση της απόλυτης συσχέτισης μεταξύ ενεργειακής ασφάλειας και γεωπολιτικής. Η περιοχή, καθισμένη πάνω στα μεγαλύτερα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, μετατράπηκε στο επίκεντρο του δυτικού καπιταλισμού. Η αδυναμία διαχείρισης αυτών των ισορροπιών οδήγησε στις μετέπειτα κρίσεις που σφυρηλάτησαν το σύστημα του πετροδολαρίου (petrodollar) τη δεκαετία του ’70, ένα σύστημα που επέτρεψε στις ΗΠΑ να εξάγουν τον πληθωρισμό τους και να διατηρήσουν την παγκόσμια νομισματική τους κυριαρχία. Σήμερα, καθώς η παγκόσμια οικονομία παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις εντάσεις στα Στενά του Ορμούζ και το μπρα ντε φερ ΗΠΑ – Ιράν, η ρίζα του προβλήματος επιστρέφει σε εκείνες τις διπλωματικές υποχωρήσεις του 1939. Το κεφάλαιο μισεί την αβεβαιότητα, αλλά στη Μέση Ανατολή, η αβεβαιότητα είναι το μόνιμο premium που πληρώνει η βιομηχανία για κάθε βαρέλι αργού πετρελαίου.
