Η τηλεόραση μετατρέπει την πολιτική σε αγορά εικόνας
26 Σεπτεμβρίου 1960
Presidential candidates Sen. John F. Kennedy, left, and Vice President Richard M. Nixon are shown following their nationally televised first of four presidential debates at a television studio in Chicago, Ill., Sept. 26, 1960. (AP Photo)
Στις 26 Σεπτεμβρίου 1960, ο Δημοκρατικός γερουσιαστής John F. Kennedy και ο Ρεπουμπλικανός αντιπρόεδρος Richard Nixon εμφανίστηκαν σε στούντιο του Chicago στην πρώτη ζωντανά τηλεοπτική αναμέτρηση μεταξύ των ίδιων των προεδρικών υποψηφίων των δύο μεγάλων αμερικανικών κομμάτων. Το γεγονός θεωρείται πολιτικό ορόσημο. Από οικονομική άποψη, όμως, σηματοδότησε επίσης τη στιγμή κατά την οποία η τηλεόραση καθιερώθηκε ως κρίσιμη υποδομή της αγοράς πολιτικής επικοινωνίας.
σχετικά άρθρα
Η χρονική συγκυρία ήταν ιδανική. Περίπου 90% των αμερικανικών νοικοκυριών διέθεταν πλέον τηλεόραση, ενώ περισσότερο από 28 εκατ. σπίτια παρακολούθησαν την πρώτη αναμέτρηση. Οι συνολικοί θεατές των debates εκτιμώνται μεταξύ 60 και 70 εκατομμυρίων. Για πρώτη φορά ένας υποψήφιος μπορούσε σε μία μόνο βραδιά να εισέλθει στα σαλόνια ενός τεράστιου μέρους του εκλογικού σώματος.
Αυτό άλλαξε τα οικονομικά των προεκλογικών εκστρατειών. Η πολιτική επικοινωνία άρχισε να εξαρτάται ολοένα περισσότερο από τηλεοπτικό χρόνο, παραγωγή, σκηνοθεσία, διαφήμιση, δημοσκοπήσεις και επαγγελματίες συμβούλους εικόνας. Η δυνατότητα συγκέντρωσης δεκάδων εκατομμυρίων θεατών στο ίδιο μέσο έκανε το τηλεοπτικό κοινό εξαιρετικά πολύτιμο και ενίσχυσε την εμπορική και πολιτική δύναμη των μεγάλων networks.
Η ίδια η εικόνα έγινε οικονομικό και πολιτικό asset. Ο Kennedy εμφανίστηκε ξεκούραστος και άνετος μπροστά στην κάμερα, ενώ ο Nixon, ο οποίος είχε πρόσφατα νοσηλευτεί και αρνήθηκε βαρύτερο τηλεοπτικό μακιγιάζ, έδειχνε περισσότερο καταπονημένος. Η συζήτηση για το ποιος πραγματικά «κέρδισε» εξαρτάται από τη μεθοδολογία, όμως το ουσιαστικό συμπέρασμα είναι σαφές: η τηλεοπτική παρουσία είχε αποκτήσει πολιτική αξία ανεξάρτητη από το περιεχόμενο του λόγου.
Από εκεί και πέρα, τα προεκλογικά budgets θα κατευθύνονταν όλο και περισσότερο στην αγορά τηλεοπτικής προβολής. Το μοντέλο θα εξελισσόταν αργότερα σε μια τεράστια βιομηχανία πολιτικής διαφήμισης και, στην ψηφιακή εποχή, σε αγορές δεδομένων, social media και στοχευμένων μηνυμάτων.
Η 26η Σεπτεμβρίου 1960 ήταν επομένως η ημέρα που η δημοκρατική διαδικασία συνδέθηκε οριστικά με την οικονομία της προσοχής.
