Εν μέσω της Παγκόσμιας Χρηματοπιστωτικής Κρίσης, η τρίτη μεγαλύτερη αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία, η Chrysler, καταθέτει επίσημα αίτηση πτώχευσης (Chapter 11), έχοντας τη στήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης για να αναδιαρθρωθεί και να συγχωνευθεί με την ιταλική Fiat.
σχετικά άρθρα
Μακροοικονομικά, αυτή η μέρα γκρεμίζει τον μύθο της απολύτως ελεύθερης αγοράς, επιβεβαιώνοντας το δόγμα “Too Big to Fail” (Πολύ μεγάλη για να καταρρεύσει). Σε κανονικές συνθήκες, ο καπιταλισμός θα άφηνε μια ζημιογόνα εταιρεία να ρευστοποιηθεί. Ωστόσο, το κράτος συνειδητοποίησε ότι ένα άτακτο λουκέτο στην Chrysler θα διέλυε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού (προμηθευτές ανταλλακτικών, δίκτυα πωλήσεων), στέλνοντας στην ανεργία εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες.
Η 30ή Απριλίου 2009 αποδεικνύει ότι στις βαθιές συστημικές κρίσεις, το Κράτος αναλαμβάνει τον ρόλο του «Αγοραστή Έσχατης Ανάγκης». Διέθεσε κρατικά κεφάλαια (από το πρόγραμμα TARP), κούρεψε τους ομολογιούχους και προστάτευσε τις συντάξεις, δείχνοντας ότι ο καπιταλισμός λειτουργεί με κρατικό δίχτυ ασφαλείας για τους κολοσσούς.
