Η πλατεία Τιενανμέν και το πάγωμα των ξένων επενδύσεων
3 Ιουνίου 1989
Τη νύχτα της 3ης προς την 4η Ιουνίου του 1989, η κινεζική ηγεσία δίνει την εντολή στον στρατό να καταστείλει τη λαϊκή εξέγερση στην πλατεία Τιενανμέν. Πέρα από το τεράστιο ανθρώπινο κόστος, η συγκεκριμένη νύχτα αποτέλεσε ένα δομικό σοκ για το παγκόσμιο εμπόριο και τις αγορές.
σχετικά άρθρα
Η άμεση αντίδραση της Δύσης ήταν η επιβολή σκληρών οικονομικών κυρώσεων,το πάγωμα εκατοντάδων εκατομμυρίων σε δάνεια της Παγκόσμιας Τράπεζας και μια βίαιη ανακοπή στις άμεσες ξένες επενδύσεις (FDI) που μόλις είχαν αρχίσει να εισρέουν στη χώρα μετά το άνοιγμα του Ντενγκ Σιαοπίνγκ. Για μήνες, το αφήγημα των διεθνών αναλυτών προέβλεπε την οικονομική κατάρρευση του Πεκίνου. Η ιστορία, όμως, έδειξε το αντίθετο. Το Κομμουνιστικό Κόμμα χρησιμοποίησε την απομόνωση για να αναδιαρθρώσει τον κρατικό καπιταλισμό του, επιβάλλοντας ένα μοντέλο όπου η αυστηρή πολιτική ενοποίηση συνδυάζεται με επιθετική οικονομική ανάπτυξη.
Αν δούμε τη σημερινή Σινοαμερικανική σύγκρουση και την πορεία προς την Παγίδα του Θουκυδίδη, οι ρίζες βρίσκονται εκεί. Η Δύση συνειδητοποίησε ότι το άνοιγμα των αγορών δεν φέρνει απαραίτητα τον δυτικού τύπου εκδημοκρατισμό. Σήμερα, με την Κίνα να ηγείται στο πολυπολικό σύστημα και να διευρύνει τηνεπιρροή της μέσω των BRICS, το πάθημα του 1989 θυμίζει πως οι ηγεμονίες χτίζονται πάνω στον απόλυτο έλεγχο των κρίσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων και όχι στις προσδοκίες της δυτικής διπλωματίας. Η οικονομική μηχανή της Κίνας δεν έσβησε εκείνη τη νύχτα· απλώς άλλαξε τους κανόνες του παιχνιδιού.