Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναλαμβάνει τα ηνία της νομισματικής πολιτικής
1998, 2 Ιουνίου
Στις αρχές Ιουνίου του 1998, το Eurotower στη Φρανκφούρτη ανοίγει επισήμως τις πύλες του, σηματοδοτώντας την ουσιαστική έναρξη λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Ο Βιμ Ντούιζενμπεργκ κάθεται στην καρέκλα του διοικητή, και η Ευρώπη κάνει το μεγαλύτερο πείραμα στην οικονομική ιστορία της: μια ενιαία νομισματική πολιτική χωρίς την αντίστοιχη δημοσιονομική ένωση.
Η ΕΚΤ γεννήθηκε πάνω στο αυστηρό DNA της γερμανικής Bundesbank, με μοναδική εντολή τη σταθερότητα των τιμών. Όμως, η αγορά σύντομα ανακάλυψε τις ρωγμές της αρχιτεκτονικής της. Το πείραμα δοκιμάστηκε σκληρά στην κρίση χρέους της Ευρωζώνης, όπου η έλλειψη δημοσιονομικών εργαλείων ανάγκασε τον Μάριο Ντράγκι να μετατρέψει την ΕΚΤ σε ύστατο δανειστή μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης (QE) και του περίφημου «whatever it takes».
Σήμερα, η Φρανκφούρτη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα κανονικότητα. Η Κριστίν Λαγκάρντ διαχειρίζεται έναν επίμονο πληθωρισμό εν μέσω μιας εύθραυστης ευρωπαϊκής ανάπτυξης και γεωπολιτικής αβεβαιότητας. Η πρόκληση παραμένει η ίδια από το 1998: πώς εξισορροπείς τα επιτόκια όταν ο βιομηχανικός πυρήνας της Γερμανίας ασφυκτιά και ο Νότος αναζητά δημοσιονομική ευελιξία; Το μάθημα από τη μέρα που άνοιξε το Eurotower είναι σαφές: το νόμισμα μπορεί να ενώνει, αλλά οι αγορές πάντα θα τιμολογούν τα κρυφά ρίσκα του κατακερματισμού.